Eto na Final na to... Ending na.... Ayaw ko man gawin pero eto na talaga to eh....
Shout out to all my Follwers dito sa Wattpad... Readers or not still nag follow parin kayo kaya eto na
KielSantos
Jaypee2011
Jamesjared1
SolficarDada
haydenagenda(di ko parin nakakalimutan ang story mo as in)
TobiasEaton
chanchujohn
alteredego143
BoooomHeadShot
kieroblast143
secretwish2002
emmanperito
alainskie
Henyoghurt(miss kona si xandro and zeke)
rapfonzy14
jhonkool
modlorcan
-----
Felix Lim
Nilingon ko at doon ko nakita ang nag mamay ari ng boses. Si Sarrah mejo mas mature na rin siya kung titingnan. Agad niya akong tinakbo at niyakap ng mahigpit si LIFe naman ay agad na niyakap din ang mommy niya
"Mommy... He said he know my daddy Lance...." Ang bibong bati ni LIFe kay Sarrah
Nilingon lang ni Sarrah si DJ at doon ay kinuha na niya ang bata para maka pag usap naman kami ng masinsinan.
"Sarrah... Bakit di mo sinabi sa akin?"
"Si LIFe ang huling regalo sayo ni Lance, he wanted to tell you himself pero nangyari ang aksidente. He was actually planing to tell you after your birthday pero naunahan na nga kayo ng oras at ng mga pangyayari."
"How about this? Alam ba niya ito?" Sabay pakita ng vial ng abo ni Lance
"Yes... It was all written sa kanyang final request na if ever na mamatay siya eh gusto niyang ipa cremate ang puso niya. It is either he will leave it to the love of his life or to me, kaya ngayon alam mo na kung bakit nasayo ang abo ng puso ni Lance"
Di ko alam kung papanu ko ipa-process ang lahat ng bagong info.
"How can I move on kung hanggang sa ngayon eh hawak parin pala ako ni Lance?" Ang tanong ko kay Sarrah
"It is not na hawak ka pa niya... As much as possible gusto niyang maging masaya ka. Mahal na mahal ka ng kapatid ko and alam kong ayaw niyang ikululong mo ang sarili mo sa nakaraan. Ihinabilin niya ang puso niya sayo dahil sa gusto niyang ipaalam sayo na mahal na mahal ka niya at hindi dahil sa ayaw niyang mag mahal kang muli. Felix just as kung anu ang kagustuhan ni Lance anak mo si LIFe kahit na ang lahat ng papeles ay naka pangalan sayo, gusto mo bang magpakilala na sa anak mo?" Ang mahaba niyang tugon
Di ko alam kung anu ang gagawin ko. Gusto ko na ring mag move on and make him a part of my past, ngayon ay alam kong handa na akong buksan muli ang puso ko. Isang pamilyar na boses ang muling tumawag sa akin.
"Chum...." Ang pag tawag ni Nate sa akin
Agad ko siyagn nilapitan at hinila palayo gusto ko siyang makausap ng masinsinan.
"Chum..... Thank you....." Ang panimula kong sabi sa kanya
"Why?"
"For waiting for me...."
"What do you mean?"
"Nathan Eoh Hallen..... I am now sure about my feelings..... Thank you.... For waiting patiently.... Three years is not a joke, I have turned you down so many times but it didn't stop you. Some may see it as being so stubborn but now I see it as being serious.... So I want you to remember this day..... That I call you mine...." Ang sabi ko sabay halik sa kanya
Masaya ako na sinagot ko na si Nate pero parang may mali parin sa loob ko lalo na andoon si Dj and nakita niya ang lahat ng pangyayari.
Muli kaming lumapit kina Sarrah para pormal na ipakilala si Nate sa kanila
Di ko maiwasan hindi mapansin ang pag iba ng mood ni Dj na kanina ay naka ngiti tapos ngayong ipinakilala ko na sa kanila si Nate na kasintahan ko ay sumimangot na siya at hindi na ako tinitingnan. Kilala ko na si Dj noon pa at alam kong nasasaktan siya, alam kong hanggang ngayon ay may nararamdaman parin siya para sa akin. AaminiN ko kahit ako ay may nararamdaman parin naman ako para sa kanya pero I don't want to loose Nate and besides hindi biro ang maniligaw ng tatlong taon.
"Felix ako na ang bahala mag paliwanag kay LIFe, kung gusto mo ibibigay ko na din sa iyo ang full custody niya" ang sabi ni Sarrah, bakas din sa mukha niya ang pagka ilang dahil sa naging desisyon ko.
----
Agad kaming umuwi ni Nate at doon ko na ring ipina alam kina papa ang status naming dalawa.
"We are happy for you..." Ang sabi ni papa Aelvin
"I have once uttered this and I will tell you the same thing... If you hurt my son or do anything that will make him cry... I swear to god I will hunt you down...." Ang sabi ni papa sabay hawak sa balikat ni Nate
Bakas ang kaba ni Nate dahil sa sinabi ni papa sa kanya, hindi na nga siya naka sagot pa kundi isang ngiti na lang ang kanyang isinukli dito.
"Loosen up will you.... I won't bite....." Ang muling biro ni papa na siyang nagpa bawas ng kaba naming dalawa.
A few weeks after the graduation ay bumalik na kami ni Nate sa San Diego para tanggapin ang naging offer sa amin sa isang premiyosong Laboratoryo bilang mga Chemical Analyst and at the same time eh naging professor din ako sa SDSU.
~1 year later
Mabilis na lumipas ang mga buwan sa amin ni Nate, nag sasama na rin kami sa iisang apartment and engaged na agad kami though we are waiting for the right time to get married.
Kahit na pareho kami busy sa kanya kanya naming trabaho ay hindi parin nawawala ang pagiging sweet niya sa akin lalo na tuwing sumsapit ang monthsary namin, lagi niya akong dinadala sa ibat ibagn restaurant. He was so sweet and hindi ako nag sisisi na sinagot ko siya.
Akala ko happy ending na ang lahat para sa amin ni Nate hanggang sa sumapit ang aming first anniversary.
"Chum.... Happy anniversary....." Ang bati niya sa akin
"Happy anniversary Chum...."
Sa araw na eto ay nagpasya kaming umuwi muna sa Los Angeles sabi niya he has a surprise for me kaya gusto niyang umuwi kami doon.
-----
Sa aming pag dating sa LA ay sa doon kami sa harapan ng puntod ni Lance. Agad din naman dumating sila papa kasama si LIFe.
"Papa!!" Ang sigaw ni LIFe
Miss na miss ko na ang anak ko mahipit na yakap ang ibinigay ko dito at sa aking pag lingon ay isang luhaang Nate ang aking nakita
"Chum.... What's wrong?" Ang tanong ko sa kanya
"Chum... Thank you for making me the happiest person.... It was indeed the happiest one year of my life...."
"What do yo mean?"
"Chum... I know that even though we are together, you heart still belongs to someone else. Chum... we should break up...." Ang sabi niya habang yakap yakap ako na tila wala nang bukas.
"Chum...... Why are you saying all of this? Aren't we happy?" Ang tanong ko sa kanya
"Yes we are.... But behind that smiles and laughter I can still feel the smallest sadness within you, and I know that I could never really make you happy. We have been talking and I have decided to give way for your own happiness..."
"Nate.... Can you please enlighten me?" Ang naiinis kong tanong
"Nak... Nate have been talking to us and to Dj.... Sabi niya alam niya at ramdam niyang mahal mo parin si Dj...." Ang sabi ni papa sa akin
Agad kong nilingon si Nate at doon ko nakita ang kanyang pag walang humapay na pag iyak. Dahan dahan siyang lumayo at sa likod niya ay nakita ko si Dj na hawak ang crystal Tulip. Marahan siyang lumapit sa akin at saka lumuhod sa harapan ko.
"Dre...." Pero di na niya ako pinatapos pa
"Felix.... Kaya ko pang maghintay..... Mahal na mahal kita up to the point na halos pakawalan na kita.... Pero know this.... I have lost you way too many times already and I am not planning on loosing you again.... I can wait but I will not let you go...."
Di ko na alam pa ang gagawin ko sa mga oras na iyon, tanging si Nate ang iniisip ko pero sa pagkakataong iyon ay di ko na siya makita. Sinubukan ko siyang tawagan pero hindi na siya makontact.
Bumitaw ako sa pagkaakhawak ni Dj at pilit na hinanap ko si Nate.
"Nate!!!!" Ang sigaw ko
Muli akong nag dial ng number niya, tatlong ring and sa wakas sinagot niya ang tawag ko
"Nate please..... Don't do this..... Nate....... I love you...... Please........" Ang pagmamaka awa ko pero walang sagot tanging mahihinang hikbi lang ang naririnig ko mula sa kabilang linya
----
Lumipas pa ang ilang araw ay hindi na talaga sa akin nag pakita pa si Nate maging sa aming apartment sa San Diego ay hindi na rin siya umuwi. Nag resign ako sa trabaho ko sa Lab at sa SDSU para lang hanapin si Nate.
It took me a a few months of searching hanggang sa naka kuha ako ng isang lead
"Nathan Eoh Hallen was admitted in UCSD Cancer Center"
Agad akong nawalan ng lakas ng loob, tila mamatay na agad ako sa balitang iyon. Di ko alam kung anu ang pumasok sa loob ko pero na dial ko lang ang number ni Dj
"Dre.... Bakit ang sama ng pagkakataon sa akin...."
"Felix..... I dont know how to say this... Pero....." Di ko na pinatapos pa ang kanyang sasabihin
"So... May alam ka? Alam mong may sakit si Nate?" Ang sigaw ko sa telepono
"Yes.... And he asked me to take care of you.. Kasi mahal na mahal ka niya...."
Agad kong ibinaba ang telepono di na ako interesado sa kung anu pa ang sasabihin sa akin ni Dj ang tanging gusto ko lang ay makita si Nate.
UCSD Cancer Center is a few blocks away from our apartment kaya it took me just a few minutes to reach it. I also called both papa and papa Aelvin to meet me up I will need all the support that I need.
"Im looking for Mr. Nathan Eoh Hallen..." Ang agad kong sabi sa information desk
"Sir he is in room 203, he just finished his radiation treatment so he could be a sleep" ang sabi sa akin
"Can I know what kind of Cancer?" Ang muli kong tanong
"Can I know your relationship with the patient?"
"I'm his Fiancé" ang agaran kong sagot
I dont care kung anu ang isipin nila all I need is to know his status.
"I'm sorry sir but only his immediate family is allowed with that information"
"Im sorry mam, but being his Fiancé, it would count as his immediate Family and besides he's all he got..." Ang tugon ng isang pamilyar na boses sa likod ko.
Si Dre ang sumabi noon sa nurse, he is here along with papa and papa Aelvin. Mejo na bigla din naman ang nurse kaya agad din niyang ibinigay ang kailangan kong information. Di ko alam kung anu ang gagawin ko may stage 4 colon cancer si Nate.
Di na ako nag aksaya pa ng oras at agad ko nang pinuntahan ang kanyang kwarto. Just like what the nurse said tulog na tulog si Nate, manipis na ang kanyang buhok and may naka salang na oxygen sa kanyang ilong. Mejo nangangayayat na siya pero makikita mo parin ang kanyang ka gwapuhan, mahina kong hinaplos ang kanyang buhok at kinausap ko siya "Nate.... Why did you keep it a secret.... didn't we promise that we will love each other.... That we will be with each other..... That we wont leave one another....." Di ko na napigilan ang pag patak ng luha ko. Kung pupwede ko lang kunin kahit ang kapirasong parte ng kanyang sakit ay gagawin ko para kahit papanu ay hindi siya nag iisa sa pakikipag-laban sa sakit niya.
Wala akong ibang inintindi sa mga oras na iyon, all of my attention is focused on Nate. Nakatulog ako habang naka upo sa may gilid niya di ko na siya iiwan pa, I have lost Lance already I am not going to loose Nate without a fight.
Marahan kong naramdaman ang haplos sa aking buhok, gusto kong agad siyang lingunin pero may kung anu ang pumasok sa isipan ko at hinayaan ko na lang siya sa kanyang ginagawa.
"I'm sorry chum.... I have to do what I thought was the best, I dont want to leave you broken that is why when I learned about my illness I immediately asked Dj if he still loves you. I wanted to leave you to the best person. Sorry for leaving you.... I.....love....you...." Ang sabi niya
Di ko na napigilan ang sarili ko at doon ay nilingon ko na siya, walang humpay ang pag iyak ko, gusto ko siyang suntukin dahil sa gumawa siya ng desisyon para sa akin na hindi ko alam. Hindi na niya ako binigyan ng respeto, pakiramdam ko ay daig ko pa ang binastos ng pauli ulit dahil sa ginawa niya. Galit na galit ako sa kanya pero mas nangingibabaw parin ang pagmamahal ko sa kanya kaya hindi ko siya magawang bulyawan. Niyakap ko na lang siya ng mahigpit at doon ko binuhos ang lahat ng inis at awa ko sa kanya.
Lumipas pa ang mga araw na naging linggo kinausap na rin ako ng doctor na maswerte na kung aabutan pa siya ng bagong taon sa kanyang kondisyon. He looks strong pero inside he is actually slowly deteriorating dahil sa unti unti nang nkumakalat ang mga cancer cells at hindi na kayang habulin pa ng radiation. In short he only has 3 more months to live, I want to cherish those last 3 months with him.
Habang tumatagal ay unti-unti ko nang nakikita ang panghihina niya, parang pinipilit niya na lang na lumaban for me ramdam kong hirap na hirap na talaga siya, hindi na siya makapag salita nang hindi hinihingal. Ilang beses na ding dumalaw dito sa amin sila papa and just like a good father gus pinayuhan niya akong hayaan ko nang mamahinga si Nate since it was obvious na pinipilit na lang talaga niya ang sarili niya para sa akin.
Masakit isipin ang ganoon pero mas masakit na makita ko ang taong mahal ko na hirap na hirap na kaya doon nabuo ang desisyon kong hayaan na siyang mamahinga.
"Nate..... Chum..... I know that you are tired..... It is hard.... And painful..... but for your own good..... It ok..... You.... Can rest, you can go now chum... I'll be ok. You don't have to worry about me. I will be fine.... I love you Nathan Eoh Hallen....." Ang sabi ko at sa pagkakataong iyon ay narinig ko na lang ang isang malalim na hininga ni Nate and then.............
"Beeeeeeeeeeeppppppp.........."
He is gone.......
Sobrang sakit ang mawalan ng minamahal hindi lang isa kundi dalawang beses.
Just like Lance eh pina cremate ko si Nate pero after ng aming anniversary eh ikinalat ko sa dagat ang kanyang abo. I really want to set him free. Hinawakan ko na lang ang singsing na ibinigay niya sa akin noong nag propose siya sa akin. "I love you Nathan Eoh Hallen" ang huli kong sinabi bago ako umalis sa lugar na iyon bitbit ang empty urn na dating naglalaman ng abo ni Nathan.
I am trying to move on na from all of the pain, Nate was the first one then next is i asked papa to mail KM's ring to them sa London and Lance's ash naman I asked Sarrah kung pupwede ba niyang ilagay na lang ulit sa loob ng urn ni Lance.
I am not going to forget them, but I need to move on. How can I do that if I still have these items that will constantly remind me of them.
I moved out sa apartment namin ni Nate, sa San Diego and moved to New York. I have done everything na maisip ko na maaring makatulong sa akin sa pag move on.
~7 years later
Umuwi ako para sa kaarawan ng aking anak it has been a while since Last ko itong ginawa pero sabi ni LIFe naiintindhan daw niya ako kaya I am very thankful na siya ang naging anak ko
"happy birthday baby LIFe!!!" Ang bati ko sa anak ko for his 10th birthday
"Daddy, I'm no longer a baby!!! Look I even have a girlfriend...." Sabay pakita sa amin ng picture ng isang cute na babae
Agad ko namang nilingon si Sarrah, mejo natatawa naman siya sa ginawa ng anak namin samantalang ang kapatid na si Ken naman ay nasa Japan nag celebrate with Keiji.
Si Dj naman ay nasa University pa daw kaya hindi siya makakadalo, somehow i feel relived na wala siya ngayon dito. Natatakot kasi ako na baka mauwi sa wala ang lahat ng ginawa kong pag limot pag makita ko siya. Baka kasi mahulog nanaman ako sa bitag ng pag-ibig pag nakita ko siya.
"Happy birthday bro!!!" ang sigaw ni Ken via Skype
"Happy Birthday son!!!" Ang sabi naman ni Keiji
Naging thankful ako kasi ganun nila kamahal ang anak ko, dahil hindi naranasan ng anak ko ang pinag daanan k nung bata pa ako.
Nagpatuloy ang celebration namin hanggang sa isang pamilyar na boses ang nagsalita
"You're back......"
Agad ko siyang nilingon and yeah tama ang hinala ko si Dj nga... Hindi niya alintana ang mga tao sa paligid agad lumapit sa akin at saka niyakap ako ng napaka higpit.
Hindi ko na rin mapigilan ang sarili ko at niyakap ko na rin siya. Eto na nga ang kinakatakot ko ang pakiramdam na ito, ang pakiramdam na tangin isang Dream Justin Fernandez lang ang may kayang pumukaw.
"Diba sabi ko sayo mahihintay ako....." Ang sabi niya habang hindi parin niya ako pinapakawalan
"Dj..... What if..... Sabihin kong..... Itigil mo na an pag hihintay......"
"Then..... I'll have to ask you now.... Para hindi na ako mag hintay pa...." Ang casual niyang sagot sa akin
Agad din naman nag hiyawan ang mga tao sa loob ng bahay namin. It feels like mga teen ager parin kami, we are actually 30 years old na, too old para sa mga pa-sweet-sweet na yan. Bumitaw siya sa kanyang pagkakayakap sa akin at saka agad na lumuhod sa harap ko
"Felix Lim.... Will you marry me?" Ang agad niya tanong sa akin
"I wont take NO for an answer.... and I wont stop until you say YES" ang muli niyang sabi
Natameme naman ako, feeling teen-ager ulit ako dahil sa ginawa niya. Yung mga tao naman sa loob ng bahay ay sabay sabay na sumigaw ng "YES!!!!!" Kahit na nga si Keiji and Ken na nasa Japan ay naki Yes na rin.
Di ko alam kung papanu ko sasagutin ang tanong niya sa akin. Kiuha niya na lang ang singsing at saka agad na isinuot ito sa aking daliri sabay sabi ng "Felix Lim..... I have loved you for a thousand years..... And for a thousand more to come..... I have also asked the entire universe to erase these feelings for you pero just like the wine it eh mas lalong timindi ang effect and concentration as the time passes by.... You don't have to say Yes agad pero know this.... Since alam ko and ramdam kong mahal mo parin ako kaya sooner or later you will say yes.... Ikaw lang ang hinihiling ko sa taas at sana um-OO ka na..... Mahal na mahal kita Felix Lim and I want to spend my life with you...."
Naging napakhaba ng litnaya niya tinaasan ko na lan siya ng kilay dahil sa ginawa niyang iyon, sila papa naman ay di mapigilan ang pag ngisi kahit na nga ang anak kong si LIFe ay abot tenga na din ang ngiti.
Tama din naman siya hanggang ngayon ay may nararamdaman parin naman ako para sa kanya, it was like when the first time na singot ko siya noon before moving to California. Hindi niya talaga ako tinigilan buong gabi kaya to make the story short I grabbed his face and then..... KISS.... Its just a simple kiss a smack para lang tumigil siya...
I opened my heart again for him.... Binalewala ko na ang mga takot basta ang ginawa ko na lang ay sinunod ko ang sinisigaw ng puso ko since naging academic partners kami. Matagal kong binalewala ang lahat ng ito pero sabi nila love is sweeter the second time around... Kaya siguro ganito ang nararamdaman ko.
Noon nag wish ako na sana makilala ko ang Family ko and sana mahalin ako ng taong mahal ko. I am the lucky one kasi natupad ang lahat ng hiling ko. I have sacrificed too much and felt the death not just once but twice, I have also lost two hearts and sila ang nagturo sa akin na pahalagahan mo ang bawat oras na kasama mo ang mga taong mahal m dahil hindi mo alam baka sa sunod na araw ay mawala sila agad while si Dj anamn ang naturo sa akin na kayang mahintay ng true love and hinding hindi ito mpapagod na mag hintay tulad ng ginawa niyang paghihintay sa akin although kinulit niya na lang ako sa bandang huli.
Rina.....
Hindi lahat ng hiling natin ay makakabuti at makakamit natin. May mga hiling tayong akala natin ay ok lang pero yun pala ay masama na ang epekto nito sa atin kaya nga we have to think not once or twice ng gusto natin sa buhay dahil hindi lahat ay tama may iba na tama lang sa simula pero toxic na pala in the long run.
Dream Justin.....
Hindi sapat na humiling ka lang at mag hintay dapat ay gawin mo rin ang parte mo para makamit mo ang hiling na iyon. Noon humiling ako ng taong magmamahal sa akin, I have patiently waited for him na mahalin niya ako pero narealize kong hindi pala sapat na maghintay lang ako. I have to do my part para makamit ko ang hiling kong iyon, kaya sa huli eh nakuha ko din ang pinakahihiling ko ang mahalin ako ng taong mahal ko.
Sa ngayon we are now happily married and living together along with our sons Laniel John M. Fernandez, Daniel Michael M. Fernandez and Lanchester Iñigo Felix L. Fernandez. Yes napa change na agad namin ang surname ni LIFe since na gusto narin niyang maging iisa lang family name namin.
-END-
dapat di na pinasok si nate... masyadong dinagdag lang ung part imbes na gumanda pumangit pa...
ReplyDelete