Pages

Showing posts with label UeL. Show all posts
Showing posts with label UeL. Show all posts

Wednesday, June 15, 2011

Character References of UeL and Hiling


Character Profile as Requested heto na po ang Character refenence ng UeL and Hiling... check it out na lang po.... some details are not given sa naunang mga charcter Profile... dito ko lang inilagay ang iba...

Unexpected Love

JAM
Name: Jacob Anthony Mathew "JAM" Del Rosario
Age: 20-21
sex: Male
Description: maputi, moderate built ang katawan,Chocolate brown eyes, gwapo, malinis pomorma
height: 5'4" to 5'9"
Ugali: pala kaibigan, mabait, mapagmahal, pinaglalaban ang tama, kayang gawin lahat para sa mahal niya, solid Friend
status: single

JOM
Name: Jeffrey Orlene Michael "JOM" Del Castillo
Age: 20-21
Sex: Bisexual
Physical Appearance: Maputi, Well Built ang katawan, marble balck eyes, Gwapo, Maapeal, Astig kung pomorma
Height: 5'6" - 6'0"
ugali: pranka pag lasing, gagawin ang lahat para sa taong mahal niya, solid friend
Status: In a relationship with Joana Marie Del Rosario (complicated)

Paul
Name: Paul Dizon
Age: 22-23
Sex: Gay
Description: Gwapo, Moreno, Well Built ang katawan, black eyes, Maapeal, Simple kung pomorma
Height: 5'9"-6'3"
Ugali: nerdy, martir sa pag ibig, solid friend
Status: Single (hoping)

Joana
Name: Joana Marie Del Rosario
Age: 20
Sex: Female
Description: Sexy, Maputi, Maganda, Chocolate brown Eyes, Simple pero elegante kung pomorma, mataray as first impression
Height: same as JAM
Ugali: mapagmahal, maintindihin, kayang gawin lahat para sa mahal na pinsan
Status: In a relationship with Jom Del castillo (complicated)

Aelvin
Name: Aelvin Cruz
Age: 20-21
Sex: Male
Description: Maputi, Moderate Built ang katawan, Maapeal, light Brown eyes, Clean and Nerdy kung pumorma
Ugali: solid Friend, mahilig mag bigay ng advise sa mga kaibigan with matching trivia and pasaring, matulungin
Status: Single

Anton
Name: Anton Lim
Age: 20-21
Sex: male
Description: maputi, well built and katawan, Gray Eyes, Rugged Hunk kung pumorma
Ugali: solid Friend, Babaero, mahilig sa one night stand, matulungin
Status: single (searching)

Jeffrey
Name: Jeffrey Del Castillo
age: 20-21
sex: male
Description: almost same as Jom
Ugali: relihiyoso, mapag mahal, mahilig mag go with the flow
status: single (waiting)

Hiling

name: Dream Justin Fernandez
age: 19
height: 6'00"
status: in a relationship with Rina Merioles (but complicated)
parents: Maria Helena Fernandez (mother)
     Dustin Mike Fernandez (father)
physical attribute: medium built, maputi, matangkad
tite: campus Hearthrob, Nerdy Hunk of the Year
traits: mapagkumbaba, palakaibigan, down to earth, mabait, approachcble, matalino

name: Rina Merioles
age: 18
Height: 5'10"
status: in a relationship with Dj Fernandez (but complicated)
Physcal attribute: sexy, super model type, maputi, makinis ang balat
title: capus, super Diva, cheerleader captain
trait: palakaiibigan pero matapobre, matalino at medyo mayabang
parents: Serina Merioles (mother)
     Jhon Merioles    (father)

name: Felix Lim
age: 19
height: 5'7"
satus: single (forever)
title; Ultimate nerd
phusical attribute: medium build, light brown ang balat, average height, Gray Eyes
traits: loner, mahiyain, weird
parents: unknown (since lumaki sa ampunan)

special characters

name: Kelly Martin DC. Del Rosario
age: 20
sex: male (curious)
nationality: Filipino-European
Height: 6'2"
Description: Well Bilt ang katawan, Light Green ang mata, maputi
Ugali: babaero, mahilig sa one night only, slightly spoiled kay JOM, curious
parents: JOM Del Castillo & JAM Del Rosario

name: Jestine Joan DR. Del Castillo
age: 19
nationality: filipino
sex: Female
Height: 5'7"
ugali: just like Joana nung dalaga
sibling: Elixir John DR. Del Castillo
Parents: Joana Marie DR. Del Castillo (mother)
     Jeffrey Del Castillo (father)

Name: Elixir John DR. Del Castillo
age: 21
nationality: Filipino
Sex: Male (curious)
Height: 6'0"
Ugali: over protective sa little sister niya, mostly like Jeffrey
Sibling: Jestine Joan DR. Del Castillo
parents: Joana Marie DR. Del Castillo
     Jeffrey Del Castillo

JAM
Name: Jacob Anthony Mathew "JAM" Del Rosario
Age: 40 - 41
sex: Bisexual
Description: maputi, well built ang katawan,Chocolate brown eyes, gwapo, malinis pomorma
height: 5'9" to 6'2"
Ugali: loyal Husband, strict Father, seloso, seryso sa anak
status: Married to Jom DC. Del Rosario

JOM
Name: Jeffrey Orlene Michael "JOM" Del Castillo
Age: 40 - 41
Sex: Bisexual
Physical Appearance: Maputi, Well Built ang katawan, marble balck eyes, Gwapo, Maapeal, Astig kung pomorma
Height: 6'0" to 6'3"
ugali: loyal Husband, slightly strcit Father, seloso, kwela pag dating sa anak
Status: MArried to Jam Del Rosario

Joana
Name: Joana Marie Del Rosario
Age: 20
Sex: Female
Description: Sexy, Maputi, Maganda, Chocolate brown Eyes, Simple pero elegante kung pomorma, mataray as first impression
Height: same as JAM
Ugali: loyal Wife, and mostly same as ng dalaga
Status: married to Jeffrey Del Castillo

Aelvin
Name: Aelvin Cruz
Age: 40-41
Sex: bisexual
Description: Maputi, Moderate Built ang katawan, Maapeal, light Brown eyes, Clean and Nerdy kung pumorma
Ugali: solid Friend, mahilig mag bigay ng advise sa mga kaibigan with matching trivia and pasaring, matulungin, loyal partner
Status: Live in Partner of Anton Lim

Anton
Name: Anton Lim
Age: 40-41
Sex: bisexual
Description: maputi, well built and katawan, Gray Eyes, Clean and Simple kung pumorma
Ugali: solid Friend, loyal partner, matulungin
Status: live in partner of Aelvin Lim

Jeffrey
Name: Jeffrey Del Castillo
age: 40-41
sex: male
Description: almost same as Jom
Ugali: relihiyoso, mapag mahal, loyal husband
status: married to Joana Marie DR. Del Castillo

Tuesday, May 31, 2011

Unexpected Love Chapter 25 (Jom & Jam)

Heto na po ang Final Chapter ng Unexpected Love.. salamat po sa mga patuloy na sumubaybay sa kwento kong ito.. eto ang kauna unahanng kwento na sinulat ko na umabot sa ending...

maraming...... maraming........ maraming........maraming.......... salamat po... kayo po ang naging inpirasyon ko kahit na umabot ako sa puntong gusto ko nang itigil ang pagsusulat ay andiyan kayo sa likod ko para supportahan ako.... at ipagpatuloy ang pagsusulat..

again... maraming salamat sa inyo....

-3rd-
________________________________________________________________________
____________________________________________________________

---------------------------------------Jom----------------------------------
Nagising ako.. panaginip lang lahat ng iyon.. nasa ospital parin ako at si jeffrey parin ang nakita ko sa loob ng kwarto namin, walang kahit sinong bisita. Nang may pumasok na nurse ay nag paalam ako kung pwede kong dalawin si Momy at si Jam pero di niya ako pinayagan, bigla daw kasi nag sabi si dok na wag kaming palabasin ng dito, at makakalabas lang kami dito pag dating ng araw na lalabas na kami ng ospital.
Kahit ang mga bisita ay nilalagyan na lang ng oras, bigla kaming nagtaka ni jeffrey kung bakit biglaan ang kanilang paghihigpit sa amin. Pero kahit papanu ay nakikita namin nag di kami maxadi napapagod dahil sa mga bisita at naging mabilis ang aming pag galing. 2 araw matapos kaming maconfine sa ospital ay pinayagan na kaming lumabas, pag labas na pag labas namin ng ospital ay agad naming tinungo ang kwarto ni momy pero laking gulat namin nang wala na dito si momy sinunod naming tinungo ay ang ICU kung nasan si Jam pero tulad ni momy ay wala na rin si Jam sa ICU, agad naming tinungo ang information center para tanungin kung asan ang 2 pasyente.
Ako: excuse me miss, asan na po ba ang pasyente sa ICU si Mr. Del Rosario? At yung isa pang pasyente si Mrs. Delcastillo na nasa Room 201
Nurse: ay sorry po sir pero ayon po sa record eh lumabas na po ang pasyente sa Room 201 at regarding po kay mr. del rosario na nasa ICU ay ayaw pong ipasabi ng kanyang mgaulang kung asan siya.
Ako: ganun po ba? Bakit po hindi saamin pina alam ang pag labas ng pasyente sa Room 201 kami po ang mga anak niya at kami na lang po ang natitirang mga kamag anak niya? Sino po ang kumuha sa kanya?
Nurse: ahhh ganun po ba... si Miss Joana Del Rosario po ang sumundo sa kanya kanina dito...
Ako: wait.. sumundo? You mean may malay na si momy?
Nurse: opo, kahapon pa po, nakak pag salita na nga po...
agad akong nabuhayan ng loob dahil sa narinig ko mula sa nurse, nilingon ko si Jeffrey at alam ko bakas sa mga kanyang mga mukha ang pananabik kahit na hindi siya nag sasalita.
Pag labas namin ng ospital ay nagulat kami pareho ni Jeffrey nang may lumapit sa amin na isang lalaki at saka kami inalalayan.
Ako: teka sino ka?
???: ahh sir, pinapasundo po kayo ni madam Del Rosario sa akin....
Nag tinginan kami ni Jeffrey at pareho kami nag tatanong at nag iisip kung sino si madam Del Rosario na nag pasundo sa amin....
Agad na kaming sumakay sa dala niyang sasakyan, at habang bumabyahe kami ay nag salita ulit ang driver...
Driver: sir matulog na lang po muna kayo at malayo pa ang ating byahe.. baka po mamayang hating gabi pa tayo makakarating doon or bukas ng madaling araw, depennde po... kaya nga po etong van ang ipinadala sa akin ni madam para maka pag pahinga kayo..
Ako: kukya.. pwede ba kaming mag tanong kung sinong madam ang tinutukoy mo?
Driver: sorry po sir, pero kabilin bilinan po si madam ay huwag ko daw po sabihin sa inyo...
Jeffrey: kuya may balita ka ba kung asan si Jam?
Driver: ahhh si sir Jam po... meron po....
Ako: talaga kuya... pwede mo bang sabihin kung asan siya?
Driver: sorry din po sir pero bawal din po eh...
Ako: bakit naman, ang daming bawal ha.. kaibigan naman kami ni jam ah...
Driver: sir... mahigpit po iyon na bilin sa akin ni madam.. isa pa po ang sabi niya sa akin ay pag nagpumilit daw po kayo ay sabihin ko sa inyo pero sa isang kundisyon...
Ako: anu ba ang kundisyon na iyon??
Tahimik lang na nakikinig sa amin si Jeffrey, ewan ko kung talagang ugali niya ang maging tahimik at hindi makisali sa mga usapan pero sa kanyang pagmamasid ay bakas din sa ukha niya ang pag tataka at pananabik..
Itinigil ng driver ang sasakyan sa isang kanto at saka siya humarap at nag salita
Driver: sir Jom... ang sabi po sa akin ni madam ay sasabihin ko lahat sa inyo pero ang kapalit nito ay di niyo daw po makikita pa si sir jam....
Jeffrey: sige manong.. huwag mo nang sabihin.. sorry ha kung naging makulit ang kapatid ko...
Di ako makapagsalita ang lupit naman ng kundiyon.. sino kaya ang madam Del Rosario na yun? Si Tita Ana kaya ito or si Joana? Kahit na may nga tanong pa ako na gusto kong itanong ay di ko na ito itinuloy pa dahil baka totoo ang banta na iyon at talagang di ko na siya makita pang muli. Napag pasyaan namin ni Jeffrey matulog na...
Makalipas ang ilang oras ay ginising kami ng dirver..
Driver: sir.. sir... sir...
Ako: asan na tayo? Andito na ba tayo?
Driver: wala pa po sir... tumigil po tayo para makakain din naman po kayo... kung hindi ko nakita ang oras ay muntik ko na po makalimutan..
Ako: asan na ba tayo? Malayo pa ba?
Driver: mejo po... mga 8-10 hours pang byahe sir...
Jeffrey: naman.. ang layo naman pala... kuya.. meron ba tayong pwedeng mapag bilhan ng bandage jan?
Driver: bkit po sir?
Jeffre: kasi po baka bumuka ulit ang sugat ko.. nakakapagod kasi ang bayhe.. di pa tuluyang nag hihilom ang sugat ko eh... baka lang.. kaya lalagyan ko ng bandage para maiwasan ang pag buka nito...
Ako: akala ko ba tinahi na yan ng mga doktor?
Jeffrey: oo tol.. kaso nagbabakasakali lang ako.. baka sa tagal ng bayahe natin ay bumukha ito lalo na naka upo lang ako sa pag tulog...
Driver: sige po sir.. hahanapan ko po kayo.. maghintay na lang po kayo diyan sa loob ng restaurant na yan...
Nilingon ko ang restaurant na sinabi ng driver sa amin.. natatakam ako, at bigla akong nakaramdam ng gutom pero wala ako pera pambayad.
Driver: sir.. kung iniisip po ninyo na baka wala kayong pambayad diyan ay wag po kayong mag alala, sabihin niyo lang po ang pangalan ni sir Jam at makaka kain na ho kayo jan ng libre...
Agad kaming napalingon ni Jeffrey sa driver may halong pagtataka. Agad ata itong nakuha ng driver at sinagot nanamn niya ang mga tanong...
Driver: sir.. huwag po talaga kayong mag alala.. ang isang auntie ni sir jam ang may ari ng restaurant na yan at dito laging tumitigil ang buong ankan ng Del Rosario pag nagkakaroon ng isang special gathering ang buong ankan...
Nag tinginan na lang kami ni Jeffrey pero kahit na nag aalangan ay dahan kaming pumunta sa loob ng restaurant.
Pag pasok namin ay agad kaming sinalubong ng isa sa mga staff at binati kami nito
???: oh good evening po sir... kayo po ba si sir Jom at sir Jeffrey? Tuloy po kayo, follow me sir dito tayo...
Nag taka kami at kung bakit parang inaasahan nila na darating kami. Dahil na rin sa gutom na aming agad na naramdaman ay di na kami pa nagtanong bagkus ay agad na kaming sumunod sa kanya, pina upo niya kami sa isang mesa at doon niya kami hindaan ng pagkain. Nakaka takam ang kanilang pagkain at halatang talagang pang mayaman ito dahil sa Fine Dinning ang kanilang restaurant. Di ko alam na meron palang restaurant ang ankan ng Del Rosario kahit na magkakilala si momy at ang mga magulang ko at kahit na magkababata kami ni Jam ay hindimg hindi niya ito nasasabi sa akin.
Nabusog kami pareho ni Jeffrey sa aming mga kinain ilang minuto lang ay nakita namin ang driver na papalapit sa amin at saka niya kami iyang tumayo na at lumabas ng restaurant napansin din namin na tumango lang siya at saka tuluyan na kaming bumalik sa sasakyan, saka bumiyahe ulit kami at doon naipag patuloy namin ni Jeffrey ang aming pagtulog.
Makalipas ang ilang oras ay muli kaming ginising ng Driver at ang sabi ay nakarating na daw kami.
Manghang manghha ako sa hisura ng lugar, wala kami sa isang bahay kundi nasa isang mansyon na ala resort ang dating. Nang malapit na kami sa main door ng malapasyong bahay ay agad itong bumukas at agad na bumungad sa amin ang isang malalakas na bati..
Lahat ng tao: Good Evening Del Castillo Brothers!! Welcome to the Del Rosario Mantion!!
Nagulat kami dahil sa sobrang dami ng mga tao sa loob na tila may party at ang karamihan sa kanila ay either naka Formal or naka Cocktail. Ilang segundo lang ay may nagsalitang isang babae sa sa mikropono
???: good evening ladies and gentelmen, i am Joana Marie Del Rosario and i would like to welcome out guests the Del Castillo Brothers... welcome to the Del Rosario Family...
Agad na nag silingunan ang lahat sa amin ni Jeffrey at lahat at naka ngiti di namin alam kung ang iba ay nakangiti dahil sa napilitan lang sila o talagang natutuwa sila sa aming pag dating..
Joana: but before the occation starts.. i would like to call on Madam Del Rosario to give her message to our guests..
Nakita naming umakyat si Tita Ana, doon namin napag tanto na siya pala si Madame Del Rosario, nakalimutan kong sila Jam pala ang head family ng Del Rosario Clan.
Ana: una sa lahat.. gusto kong humingi ng paumanhin sa ating mga panauhin, kay Jeffrey, at lalong lalo na kay Jom.... ako na hihingi ng sorry.. sorry dahil sa amin ay ganito ang kinalabasan ng lahat, sorry dahil sa tumutol kami sa naging relasyon ninyo ng anak ko. Sa una natakot kami na pumasok sa ganoong relasyon ang aming anak dahil sa alam naming walang kasiguraduhan ang ganyang relasyon, pero napatunayan mo na talagang mahal na mahal mo ang anak ko, at handa mo siyang ipaglaban kahit na hanggang kamatayan at ganoon din ang anak ko sayo napatunayan ko yan nito lang dahil sa nangyari, nabawasan man ang Del Rosario Clan ng isa ay masaya naman akong ipinamamahagi na madadagdagan naman tayo ng tatlong miyembro. At kayo yun dahil simula sa araw na ito, ay bahagi na kayo ng Del Rosario Clan.
At muli ay nagpalakpakan ang lahat ng tao sa aming paligid bumaba si Tita sa entablado at muling bumalik si Joana..
Joana: bago tayo muling mag saya ay gusto ko ibahagi ang munting sorpresa ko kina Jom at Jeffrey..
Gumilid ang mga tao at unti unting inilapit sa amin si Momy naka wheel chair ito gising na si momy, pero meron itong mga involuntary movements, tumakbo kami sabay ni Jeffrey at niyakap si Momy.
Kami: momy.. thank god your ok...
Jeffrey: sorry po momy..
Ako: ako rin po momy... sorry din po
Anabeth: wakit.... kwayo... wagsosowy?
Ako: kasi po dahil sa amin... kaya ka po napahamak...
Anabeth: wokey... wang....yun.... was...wong....was... wasawa..... kwayo... wasawa.... wa..... win.... wako....
Kami: mahal na mahal ka namin.. momy..
Anabeth: Yom... Yefwi... wahal.. kwo.. win.. kwayo... sa...sawamat.. hat... wigtas.. kwayo... si.. Yam? Hasan.... siwa?
Ako: di ko po alam momy.. ayaw pong sabihin sa amin kung asan siya...
Joana: Jom.. may nag hihintay sayo...
Pag lingon ko sa likod ko ay nakita ko si Jam na nakaratay parin sa isang kama at may swero pa ito, naka bihis din si Jam.. White Coat na para siyang ikakasal...
Joana: ok na daw si Jam... napaka bilis nga daw ng recovery niya sabi ng mga doktor.. pero ang di nila maintindhan ay kung bakit hanggang ngayon ay hindi pa siya nagigising na kung dapat nga daw ay gising na siya...
Agad akong lumapit kay Jam at saka, kinausap ko siya at saka ginawaran ng isang halik.... wala akong paki alam kung anu isipin nila tutal tanggap nanaman ng kanyang momy at dady ang aming relasyon kaya wala na ako paki alam sa iba pang miyembro ng Del Rosario Clan..
---------------------------------------Jam----------------------------------
Matapos ang mga kaganapan ay alam kong halos mag agaw buhay na ako, gusto ko na rin namang mamatay sa mga oras na iyon oero isang boses ang nagbibigay sa akin ng lakas para lumaban.
???: Jam..... Jam.... huwag kang susuko... kaya mo yan....
Ako: sino ka?
???: ako-ikaw jam...
Ako: huh? Di ko maintindihan...
???: ako si Jake... noon pa man ay mas ginusto kong ikaw ang mabuhay.... ibinigay ko sayo lahat JAM... kaya huwag kang susuko..
Ako: JAKE?
Jake: oo Jam... ako ang kakambal mong nawala sa loob sinapupunan ni momy... ako ang nag sakripisyo para mabuhay ka....
Ako: Jake... panu kung ayaw ko na? panu kung kuntento na ako sa kinalabasan?
Jake: Jam... di ka pwedeng sumuko... may isang tao na naghihintay sayo...
Ako: sino?
Nakita ko ang van namin at nang makita ko ang nasa loob ay nakita ko si Jom at si Jeffrey na mahibing ang tulog nila... ilang saglit lang ay parang nag rewind ang nakikita ko at naibalik ito sa loob ng ospital kung saan ay nakita ko na muntak na rin sumuko sa akin si Jom pero di niya ito ginawa dahil mahal na mahal niya ako..
Naiyak ako sa mga nakita ko, alam ko rin namang may iba pang tao ang naghihintay na magising ako muli... nakakaramdam na ako, at naririnig ko na rin ang kanilang mga usapan ng bahagya.. doon ko nga narinig ang mga doktor na namangha sa bilis ng aking recovery...
Muli kong kinausap si Jake at tinanong ko siya..
Ako: jake... anu pa ba ang mga alam mo tungkol sa akin?
Jake: Jam.. paka tandaan mo na ang lahat ng alam mo ay alam ko rin ang lahat ng nararamdaman mo ngayon ay nararamdaman ko rin.. pero lahat ng iyon ay nararamdaman ko dahil sa iyo Jam.. hindi sa ayaw kong sumuko ka dahil sa akin, ayaw kong sumuko ka dahil sa may isang tao na mas higit na malulungkot pag nawala ka kaya ang gusto ko ay lumaban ka, pilitin mo ang katawan mong imulat ang mga mata mo at sigurado ako ang unang tao na makikita mo ay ang taong pinakamamahal mo...
Pagkatapo niyang mag sabi noon ay di na siya muli pang nagparamdam sa akin, magulo parin ang isip ko, parang gusto ko na rin talagang isuko ang lahat hanggang sa...
???: Jam... wake up Jam... im here....
Isang matamis na halik ang naramdaman ko...
Pag mulat ng mga mata ko ay si Jom ang agad kong nakita, at bakas sa mukha niya ang kasiyahan dahil sa pag gising ko....  unti-unti kong iniangat ang aking isang kamay para hawakan ang pisngi ni Jom at nang magtagumapay ako ay doon na bumuhos ang aking mga luha.... doon ko napatunayan na totoo ang mga sinabi sa akin ni Jake. May isang tao na lubos ang magiging kasiyahan pag gising ko at at unang taong makikita ko ay ang taong pinakamamahal ko...
Mangiyak iyak ulit siyang nagsalita
Jom: thank god Jam.. buhay ka...
Nag palak pakan ang lahat, at kahit na mejo mahina pa ako ay doon ko naaninag si tita anabeth, naka wheel chair siya, siguro nagkaroon ng minor damage sa utak niya dahil sa nangyari, kahit na di siya makagalaw ng maayos at makapagsalita ay bakas na sa mukha niya ang kasiyahan dahil sa ligtas ako at at kanyang mga anak.
Kahit ako ay naging masaya din, muli kong pilit na inilibot ang mga mata ko para makita ko ang kung asan ako at kung sino ang mga taong nandoon. Doon ko nakita si Momy at Dady na masaya pati na rin ang buong nakan ng Del Rosario, si Paul at ang kasintahan niyang si Endward, Si Anton at Aelvin, at doon ko rin nakita ang pagiging sweet sa isa’t isa ni Insan at ni Jeffrey.
Makalipas ang ilang buwan ay tuluyan na akong nakarecover si tita anabeth naman ay nakakapagsalita na ng mejo direcho pero may kauting mga involontary movements parin siya. Kami na ang nag patuloy ng pagpapatherapy kay tita.
Si Paul ay bumalik na rin ng Amerika at isinama niya si Edward at ang huling balita namin ay napakasal na raw sila doon, si Insan naman at si Jeffrey ay nakapagpakasal na at ang huling alam ko ay 6 na bwan nang buntis si Joana sa pangalawang anak nila ni Jeffrey. Si Anton naman ay nabigla kami nang pinagtapat niyang sila na rin pala ni Aelvin, pareho na silang nagsasama sa isang bahay habang nag tatatrabaho sila.
Kami ni Jom ay pumunta ng Europe at doon na kami naman ni Jom ay nakapag pakasal na rin kami at masayang nagsasama, nakahanap din kami ng isang ospital na kung saan ay doon namin napabuo ang aming unang Test Tube Baby ni Jom.
Sa tuwing sumasapit ang aming monsary ay muling pinapatugtog namin ang kantang


For the way you changed my plans
For being the perfect distraction
For the way you took the idea that I have
Of everything that I wanted to have
And made me see there was something missing (oh yeah)

For the ending of my first begin
(Ooh yeah yeah)(ooh yeah yeah)
And for the rare and unexpected friend
(Ooh yeah yeah)(ooh yeah yeah)
For the way you're something that I never choose
But at the same time something I don't wanna lose
And never wanna be without ever again (oh oh)

You're the best thing I Never Knew I Needed
So when you were here I had no idea
You're the best thing I never knew I needed
So now it's so clear I need you here always
My accidental happily (ever after oh oh oh)
The way you smile and how you comfort me (with your laughter)
I must admit you were not a part of my book
But now if you open it up and take a look
You're the beginning and the end of every chapter (oh oh)

You're the best thing I never knew I needed (oh)
So when you were here I had no idea
You're the best thing I never knew I needed (that I needed)
So now it's so clear I need you here always

Who'd knew that I'd be here (who'd knew that I'd be here oh oh)
So unexpectedly (so unexpectedly oh oh)
Undeniably happy (hey)
Said with you right here, right here next to me (oh)
Girl you're the...

You're the best thing I never knew I needed (said I needed oh oh)
So when you were here I had no idea
You're the best thing I never knew I needed (needed oh)
So now it's so clear I need you here always
Baby baby
Now it's so clear I need you here always

Sino nga ba naman ang mag aakalang makakapasok ako sa ganitong uri ng relasyon, at makakayang ipaglaban ito na kahit hanggang kamatayan. Ika nga nila “always Expect the Unexpected” and the same goes with Love... di natin kayang hulaan kung kailan tayo iibig. Dahil ang pag ibig ay kusa itong darating at kusa natin itong mararamdaman.
WAKAS.....

Saturday, May 28, 2011

Unexpected Love Chapter 24 (Multiple PoV)

heto na po ang Chpater 24 ng Unexpected Love.. sana po magustuhan ninyo... malapit na malapit na po ang ending ng Unexpected Love...

maraming salmat po sa mga sumusuporta sa Unexpected Love at sa akin.. you guys are my inspiration para ipagpatuloy ko ang pag susulat....

maraming...... maraming........ maraming........ maraming....... salamat po.......
_______________________________________________________
_______________________________________________________

---------------------------------------Jom----------------------------------

Kahit na hinang hina ako nang nakita ko ang pagbagksak ng katawan ng taong mahal ko ay di ko alam kung saan ako kumuha ng lakas para tumakbo at yakapin siya. Wala nang malay si Jam at ang damit niya ay halos mapuno na agad ng kanyang dugo pilit ko itong tikapan ng aking mga kamay para kahit papanu ay mabawasan ang pagdurugo maging sila ay pilit na lumapit para alalayan si Jam, si Joana naman ay pinuntahan ang kanyang kuya na may tama din ng baril sa likod pero sa kasamaang palad ay wala nang buhay si Brad, doon namnin napagtanto na tumagos pala ang balang tumama kay Brad sa likod.

Kinarga ko ang katawan ni Jam at isinakay namin ito sa kotse nila Aelvin at saka dirediretcho kami sa ospital, at nang makuha na si Jam ng mga doktor ay ako naman at si Jeffrey ang inasaikaso din ng iba pang nurse. Pagkatapos ay ipinaconfine na rin kami dahil sa mga sugat, pasa, at mild dehydration na sinapit naming magkapatid. Si Jam naman ay wala paring malay at kasalukuyang nasa ICU dahil sa dalawang tama ng bala sa tiyan at isa malapit sa dibdib. Buti na lang daw at nakaligtas pa xa. Nalaman ko rin na sa parehong ospital din pala naka confine si momy.

Minabuti ko na lang na magphina na muna ako para makabawi ako ng lakas, si Jeffrey naman ay nasa maayos nang kalagayan, isang daplis lang ng bala ang tinamo niya sa may hita. Hinimatay siya dahil na rin sa kakulanagan ng lakas, at pagkain.

Kinaumagahan ay binigyan ako ng pahintulot ng doktor na bisitahin si momy at si Jeffrey, si Jam ay wala paring malay at patuloy na nasa critikal na consdisyon. Pag dating ko sa kwarto ni Jeffrey ay nakita ko na gising na siya at kahit papanu ay nakagagalaw na rin.

Ako: tol.. kumusta ka na?

Jeffrey: ok lang ako tol.. si Jam... kumusta?

Ako: critial pa rin daw ang lagay niya tol...

Jeffrey: kasalanan ko to tol.. kung di ko sinabi.. kung kinimkim ko na lang.. sana... wala tayo sa ganitong situwasyon ngayon...

Ako: tol.. wag mong sisisihin ang sarili mo... ako dapat ang sisihin dito, dahil kung di dahil sa pagmamhal ko kay Jam ay di siguro tayo magkakaganito.. kaya tol... wag mong sisihin ang sarili mo ok....

Jeffrey: tol.. si momy.. kumusta na siya?

Ako: bibisitahin ko nga tol... pinayagan ako ng doktor na bisitahin siya sa kwarto niya... gusto mo sumama?

Jeffrey: ewan ko tol.. di ko alam.. parang di pa ako pwedeng lumabas dito eh...

Nilingon ko ang nurse na umaalalay saakin na parang nagpapaalam kung pwede kong isama si Jeffrey sa pagdalaw kay momy. Agad naman itong nakuha ng nurse at saka tinawag ang isang doktor para makahinig ng ermiso kung pwedeng lumabas si Jeffrey ng kwarto. Agad namang pumayag ang doktor na mabisita namin si momy nang sabay... pareho kami ni Jeffrey naka wheelchair na inihatid sa kwarto ni momy at sa pag pasok namin ay doon ako parang biglang inagawan ng lakas nang makita ko ang ponakamamahal kongina na wala paring malay at maraming mga life support machines ang naka kabit sa kanya. Inilapit kami ni Jeffrey sa tabi ni momy at saka akonagsalita na sinundan din ni Jeffrey

Ako: momy... ako to.... so Jom... momy...

Jeffrey: momy.... andit na kami.... ligtas na kami.... please....

Sa aming sinabi ay parang lumundag ang aming mga puso nang nakita namin ang pag galaw ang isa niyang daliri..

Iyon lang ang nagawa ni momy pero para saaming magkapatid ay napakalaking bagay na iyon. Alam namin ligtas na si momy at nasa way of recovery na siya ilang minuto lang kami doon nanatili gawa nang kailangan din naman naming magpahinga para tuluyan din kaming makapag recover. Pag labas namin ay nabigla kami nang inihatid kaming magkapatid sa iisang kwarto sa halip na magkahiwalay nang kwarto. Tinanong ko ang nurse at doon namin nalaman na si Paul mismo ang nag request na ilagay na lagn kami sa iisang kwarto para magkasama kaming dalawa.

Ilang minuto lang ang nakalipas nang makapasok kami ni Jeffrey sa aming kwarto ay pumasok ang buong barkada at doon ko ipinakilala si Jeffrey ng pormal sa kanilang lahat..

Aelvin: oh gising na pala ang kambal.....

Anton: oo nga.. dude no offense pero cnu ba talaga sa inyo si Jom at sino si Jeffrey.. because we really cant tell the diffrence...

Nagtinginan kami ni Jeffrey at saka nagsalita.

Ako: dude.. kahit kami di namin alam kung may pagkakaiba kami pero, tust me ako ito at siya si Jeffrey ok...

Joana: panu mo nasabi yan? Aber...

Ako: Jo.. niligawan kita at naging tayo because of Jam ok and you lost your virginity with me.. and Paul.. we have a past... happy?

Natameme sila sa narinig at saka nagtawanan na kami maging si Jeffrey na walang kaalam alam ay naki tawa narin amin..

Ako: so guys.. let me formally inroduce my twin brother sa inyo... si Jeffrey Del Castillo

Isa-isang lumpit silang lahat at skaa nakipag kamay kay Jeffrey maliban kay joana. Lumabas ito ng kwarto at di na bumalik, di ko alam kung anu naging problema ni Joana. Nagusap usap kami at sa kanila ko na rin kinumusta kung anu na ba talaga ang kalagayan ni Jam...

Ako: tol salamat sa tulong nyu ha..

Anton: naku tol, wala yun.. wag mo na isipin yun

Ako: panu nyu nga pala nalaman ang kinaroroonan namin?

Paul: si Jam... naka tracker ang cellphone niya at dahiol doon kaya namin siya na sundan.. isa pa plano talaga namin ang lahat pwera lang sa pagkakabaril kay Jam at pagkakapatay sa kuya ni Joana.

Ako: kaya naman pala.. kasalanan ko to mga tol...

Paul: tol.. di mo kasalanan ok.... its all unexpected... kahit tanungin mo si Joana...

---------------------------------------Joana----------------------------------

Nang ipinakilala saamin ni Jom ang kanyang kakambal ay parang may isang damdaming nawala saakin na biglang bumalik. Di ako lumapit kay Jeffrey, di ko alam ang rason ko sa pagkakataong iyon basta ang alam ko di ko kayang lumapit sa kanya.

Lumabas ako ng kwarto nila at doon nakita ko ang momy ni Jam sa may information area.

Ako: tita!!

Ana: Jo!!... Jo.. ang pinsan mo??

Di ako makatingin sa kanya, kasi hanggang ngayon ay wala parin malay si Jam at nasa critikal pa rin itong kundisyon dahil sa tama ng 2 tama ng bala.

Ana: Jo... asan ang pinsan mo!!(sabay tulo ng mga luha niya at iyak)

Ako: nasa.....ICU.... po......

Ana: dyos ko.... anu ba kasalanan ng anak ko?!

Niyakap ko siya at saka pilit pinakalma...

Ako; shhh.. auntie.. please... tahan na.....

Ana: kasalanan ko ito... jo.. kung..... kung napigilang..... ko sana.... si anton.....

Ako: auntie... tahan na po.. wala po kayong kasalanan.... isa pa.... si kuya ang nag plano ng lahat... lingid sa kaalaman ni Uncle....

Ana: asan si Jam.. gusto ko siya makita....

Ako: si po pwedeng pumasok... hanggang silip lang po tayo sa salamin tita.. di po kais kami pinapapasok ng mga doktor...

???: excuse me ikaw po ba ang ina ni mr Del Rosario?

Sabay kaming lumingon ni auntie at nakita namin ang isang doktor..

Ana: opo.. dok.. ako po.. dok.. pwede po ba akong pumasok?

Dok: sige, pwede kang pumasok pero, misis di po kayo pwedeng magtagal sa loob kwarto..

Barang biglang nabuhayan si auntie ng loob nang marinig ang sinabi ng doktor na pwede siyang pumasok. Pinasuot si auntie ng isang clinical suit at saka siya nakapasok sa loob kwarto ni Jam, di ko kayang panuorin si Jam sa ganoong ayos, tutad ni tita anabeth ay halos puro makita na lang ang bumubuhay sa kanya. Pumasok agad si auntie at saka lumapit ito ng dahan, dahan kay Jam. Di ko naririnig ang sinasabi ni auntie kay Jam pero bakas sa mga galaw nito ang pagsisisi.

---------------------------------------Ana----------------------------------

Di ko alam kung papanu ko hahawakan ang anak ko na ngayon ay nakaratay sa ospital at nasa critikal na kundisyon. Ni sa panaginip ay di ko inaakalang aabot sa ganon ang kundisyon ang nagiisa kong anak. Kahit na anung sisi ko sa sarili ko ay wala na itong magagwa, di na nito mababago pa ang kalagayan ng aking anak sa kasalukuyan.

Isa na lang ang magagawa ko ang manalig sa diyos at magdasal para sa kaligtasan ng aking anak. Lumabas ako ng kanyang kwarto para tumungo sa chpal at magdasal pero sa aking pag labas ay agad kong nakita si Anton na kausap si Joana.

Di ko na sila pinansin pa at saka ako dirediretcho sa chapel para mag dasal.

---------------------------------------Anton Del Rosario----------------------------------

Agad akong sumugod sa ospital nang nalaman ko kay manang ang nagyari sa anak ko. Alam ko hanggang ngayon ay galit paring sa akin si Ana dahil ak ang sinisisi niya sa mga nangyayari ngayon sa buhay ng aming anak at lalo na ngayon na nasa ospital pa si Jam.

Malaki din naman ang pagsisisi ko sa nagawa ko, nabigla lang ako kaya ko iyon nagawa. Pag dating ko sa ospital ay agad kong nakita si Joana na nakatayo at parang may tinatanaw sa loob ng isang kwarto, naaninag ko ang sinage ng kwarto at doon ko nalaman na ICU ang kwartong iyon. Agad akong lumapit kay joana at saka ko siya kinausap.

Ako: Jo....

Lumingon sa akin si joana pero di niya alam kung anu ang gagawing reaction sa pagkakakita sa akin kaya napayuko na lang siya.

Ako: Jo... sorry......

Joana: its ok Uncle....

Ako: no Jo.. its not... nang dahil sa akin ay.... namatay ang kuya mo.... at nasa ICU ang pinsan mo.... ang kaisa-isa kong...... anak....

Pag lingon ko sa loob ay nakita ko si ana, hanggang kasi ngayon ay di parin ako kinakausap ni ana at ako ang pangunahing tao na sinisisi niya sa lahat ng nagyayari...

Gusto kong pumasok sa loob at yakapin din ang anak ko, pati ang asawa ko pero alam ko imposible yun ngayon..

Napansin ko ang paglabas ni ana pero di niya ako nilapitan, bagkus ay dirediretcho lang ito sa abas ng ospital. Iniwan ko si Joana para subukang sundan si ana, gusto ko makausap ang asawa ko... gusto ko humingi ng tawad sa kanya...

Sa aking pag sunod ay nakita kong sa chapel ng ospital siya tumungo. Doon nakita ko ang pagbuhos ng kanyang mga luha ang kanyang paghihinagpis at pagmamaka-awa na iligtas ang pinakamamahal naming anak. Ako rin ay palihim na nagmasid na lang sa aking asawa.

---------------------------------------Jom----------------------------------

Kahit na anung paliwanag nila paul sa akin na wala akong kasalanan sa nagyari at sariling desisyon ni Jam ang kanyang ginawa ay sinisisi ko parin ang sarili at di ko mapapatawad ang sarili hanggang sa di gumugising si Jam at bumalik ang lahat sa normal.

Napag pasyahan ko rin na kung sakali mang gumising pa si Jam ay kakausapin ko siya at hihiwalayan ko na siya, tatapusin ko na ang aming pagiging mag nobyo, kahit na masakit ay titiisin ko iyon. Mas-masakit kasi para sa akin ang makitang masaktan at malagay sa peligro ang buhay niya, masyadong mahala sa akin si Jam at di ko kayang isugal ang kanyang kaligtasan para lang maging masaya kami.

Napansin ata si Jeffrey ang aking naging reaction, siguro dahil na rin sa kambal kami kaya siguro nagkaroon siya ng kutob kung anu ang binabalak ko...

Jeffrey: Jom.... wag sisihin ang sarili mo, tama sila walang kang kasalanan dito. masama ang kutob ko sa balak mo, kaya kung balak mong makipag kalas kay Jam dahil lang dito ay magagalit ako sayo. Jom, ako mahal ko rin naman si Jam pero nag paubaya ako dahil alam kong ikaw ang mahal niya, sa tingin mo ba matutuwa si Jam pag naghiwalay kayo? Jom hindi, pag ginawa mo iyon ay para mo na rin siyang pinatay..

Para akng nabuhusan ng mainit na tubig dahil sa narinig ko sa sarili kong kapatid, sa maikling panahon na nagkasama kami ay ngayon ko lang siya narnig nag salita ng ganoon, puno ng pagmamalasakit at pag aalala.

Pagkatapos niyang sabihin ang mga katagan iyon ay bilang pinagtugtog ni Aelvin sa kanyang cellphone ang kanta ni Chris Medina na sinabayan niya ng pagkanta.

Anywhere you are, I am near
Anywhere you go, I'll be there
Anytime you whisper my name, you'll see
How every single promise I keep
Cuz what kind of guy would I be
If I was to leave when you need me most

What are words
If you really don't mean them
When you say them
What are words
If they're only for good times
Then they don't
When it's love
Yeah, you say them out loud
Those words, They never go away
They live on, even when we're gone

And I know an angel was sent just for me
And I know I'm meant to be where I am
And I'm gonna be
Standing right beside her tonight
And I'm gonna be by your side
I would never leave when she needs me most

What are words
If you really don't mean them
When you say them
What are words
If they're only for good times
Then they don't
When it's love
Yeah, you say them out loud
Those words, They never go away
They live on, even when we're gone

Anywhere you are, I am near
Anywhere you go, I'll be there
And I'm gonna be here forever more
Every single promise I keep
Cuz what kind of guy would I be
If I was to leave when you need me most

I'm forever keeping my angel close

Tila ipinapahiwatig sa akin ni Aelvin, na ngayon ako higit na kailangan ni Jam. At lahat ng kanyang mga nagawa ay mababalewala pag iniwan ko siya.

Ilang minuto lang ay pumasok ulit si Joana, na namumula ang mga mata at umiiyak, nabahala kami kaya agad kaming nataranta.

Ako: Joana! Anu nangyari? Bat ka umiiyak?

Joana: si Jam.....

Nabigla ako sa kanyang sinabi kaya gusto kong tumakbo sa tabi niya pero pinigilan ako nila Paul, sila na daw ang bahala, agad silang lumbas. Nanlumio ako sa narinig mula sa kanila, galit din ako sa sarili ko dahil sa wala akong magawa para sa taong pinakamamahal ko, kahit na man lang ang damayan siya at tabuhan siya di ko magawa.

Ilang oras na ang lumipas pero wala parin akong balita sa kanya, kung anu na ang kalagayan niya. Sumapit na ang gabi pero wala parin, wala na ring bumalik sa kanila kahit man lang balitaan ako kung anu na ang kalagayan ni Jam.

Di ako dalawain ng antok ng araw na iyon puno ang isip ko ng pangamba, nag aalangan ako nag dududa kung anu na ba talaga ang kalagayan ni Jam. Napansin ito ni Jeffrey at agad niya akong kinausap tungkol dito.

Jeffrey: tol, iniisip mo ba kung anu na kalagayan ni Jam?

Ako: oo tol... hanggang ngayon kasi wala pa tayon balita kung anu na naging kalagayan niya simula nang nag silabasan sila kanina....

Jeffrey: tol... dont worry, ligtas si Jam.

Ako: panu mo naman nasabi iyon?

Jeffrey: basta tol.. nararamdaman ko... ok na si Jam.... kaya kung ako ikaw.. ipahinga mo na yan dahil baka bukas makalawa makauwi na tayo. Di naman kasi super lala ang kundisyon natin specially you, compared sa akin na tinamaan pa ng bala sa hita...

Ako: oo nga anu.. tol, kumusta na pala ang sugat mo?

Jeffrey: ok na ako tol... konting sugat lang to..

Pagkasabi niya noon ay nag ayos na siya ng pagkakahiga niya at saka siya natulog, di ko parin maiwasan ang mag alala lalo na talagang wala akong balita sa kanila. Nang may isang nurse na pumunta dito para i check ang aming vitals ay tinanong ko siya.

Ako: ahmm.. pwede ko po bang matanong kung anu na kalagayan ng pasyente sa ICU?

Nurse: sinong pasyente po? Kasi di naman po ako kanina naka duty sir.... sorry po pero di ko alam, pero titingnan ko po sir kung anu magagawa ko..

Agad akong nakahinga ng kaunti nagn marinig ko ang sinabi ng nurse kaya umasa ako na sa kanyang pagbabalik ay may dala siyang magadang balita. Kahit papanu ay nakatulog na ako pagkasabi niya noon.

Kina umagahan ay nagising ako gawa ng pag yugyug sa akin ni Joana.

Joana: Jom.. Jom... Jom....

Ako: anu?

Joana: Jom.. mag bihis ka na...

Ako: para saan?

Joana: huwag ka na nga mag mukmok jan... move on Jom.. magbihis ka na... maya maya lang ay aalis na ang karo ng kabaong ni momy mo at ni Jam...

Mimulat ko ang mga mata ko at doon ko nakita na wala na ako sa ospital at nasa bahay na ako, si Joana ay naka itim, at naka shades gawa siguro ng pamamaga ng kanyang mga mata dahil sa kakaiyak...

Ako: hindi.. hindi... hindi!!!!!

Itutuloy...