Hiling: Chapter 17

-oO0Oo-

Felix Lim

Lumipas pa ang panahon at aminado ako na unti unti ko na nang naibabaon sa limot ang sakit na naramdaman ko ng nagpasya akong iwan at hiwalayan si Dre para sa aming kapakanan.

Salamat sa tulong ni Lance at unti unti ko na talaga itong nakakamit, pero totoo ang mga sinabi ko noong kaarawan ko walang kahit sino ang papalit kay dre sa puso ko. Lilimutin ko lang ang pagmamahal ko sa kanya pero hinding hindi ko siya makakalimutan kahit kalian.

11 buwan simula ng sinagot ko si Lance ay nagging mas kumportable na kami sa aming set up, andiyan ang sabay kami papunta sa skwelahan tapos ay minsan doon na ako sa kanila natutulog o kaya naman ay siya ang doon sa amin natutulog. Wala nanaman kasing problema kina papa dahil sa legal naman kami.

May mga kauting nagbabatikos sa naging relasyon naming ni lance pero hindi naming ito iniintindi kasi wala naman talaga silang karapatang diktahan kung anu ang estado ng aming pagsasama.

Makalipas pa ang isang linggo ay di ko alam kung anu ang naisip ko at agad akong nag bukas ng facebook page ko at sa aking pag bukas ay agad na bumungad sa akin ang message notification at galing ito kay Dre kaya hindi ko alam kung anu ang gagawin ko sa mga oras na iyon.

May nag uudyok kasi sa loob na huwag basahin ito at meron din sa loob ko ang nasasabing basahin ito dahil saw ala namang mawawala sa akin pag binasa ko ito.

Agad kong binuksan ang message niya at doon ko binasa ang kanyang mensahe.

“Lix…. Ay sorry hindi na pala kita dapat tawagin ng ganyan dahil sa wala na tayo. Ganito na lang Felix alam mo hanggang ngayon ay dinaramdam ko parin ang naging desisyon mong mag hiwalay tayo. Hindi ko parin matanggap iyon pero siguro ginawa mo iyon dahil na rin siguro sa natatakot ka, pero sana hinintay mo man lang na masabi ko sayo na kahit anu gagawin ko para sayo. Ikaw ang buhay ko felix ikaw lang ang tangin laman ng puso ko hanggang ngayon at kahit anu pa ang mangyari ay ikaw parin ang tinitibok at sinisigaw ng puso ko. Sa ngayon ay mananahimik na lang muna ako para sa kapakanan ng aking mga anak. Pasensya na ha di ko pa pala nasabing may anak na ako, kakapanganak lang ni Rina noong July 8, pero kahit na anu pa ang mangyari ay ikaw at ikaw parin ang laman ng puso ko. Pakatandaan mo felix mahal na mahal kita at handa akong gawin ang lahat at ibigay ang lahat para lang sa ikaliligaya mo maging ang sarili mong kalayaan ay ibibigay ko kasi ang Makita lang kitang Masaya ay Masaya na rin ako. Hindi ko maipapangako na ito na ang magiging huli nating pag uusap  hinihiling ko parin na sana ay muli tayong magkita para muli kong maipadama sayo na mahal na mahal kita.”

Yun lang ang nagging laman ng kanyang mensahe sa akin pero bawat kataga nito ay tumagos sa akin na nagging dahilan para pansamantalang mawala ako sa sarili ako at nanatiling tulala sa sa harap ng aking computer.

Di ko alam kung gaano ako katalagal nanatili sa ganoon pero nanumbalik na lang ang aking ulirat ng may naramdaman akong humalik sa aking pisngi.

Lance Mendoza

Dumating ako sa house ng Beb ko and asked papa kung asan siya gusto ko kasi siyang bigyan ng isang special na regalo para sa nalalapit naming 1^st year anniversary.

“good morning papa, is Felix here?” ang agad kong bungad kay papa

“oh good morning Lance, oo he is here nasa kwarto lang siya he might be a sleep kaya could you do me a favor and wake him up for me.” Ang sabi ni papa

“sige po… oh pa…. can I take felix out today?”

“bakit saan kayo pupunta?”

“actually pa, im planning to take felix out on a special get away suite today until before  his birthday and kung pu-pwede po sana eh isama ko po na rin po siya sa 2 mos vacation get away to boracay.” Ang mahabang paalam ko kay papa

Medyo napansin ko ang pag iba ng mukha ni papa dahil nga sa bigalaang pag sabi ko sa kanya ng aking plano na wala man lang ng pasabi sa kanaya ahead of time

“o…..k…..”

Matapos ng ilang segundong katahimikan na bumalot sa amin

“thank you po papa… sorry po kung hindi kop o kayo nasabihan ahead of time promise ko po iingatan ko si Felix.”

Agad akong umakyat sa kwarto niya para sana sorpresahin siya.

Sa aking pag pasok ay agad ko siyang nakita na naka upo kaharap ang kanyang loptop computer at naka tulala na parang may malaim na ini-isip

Binigyan ko na lang siya ng isang halik bilang goodmorning greeting ko sa kanya sabay sabi ng “good morning Beb, gising ka na pala. Papa said natutulog ka pa kaya pumunta na ako dito to wake you up.”

Agad kong naaninag ang nasa loptop niya, may nag PM pala sa kanya at galing ito kay Dre. May kung anung nag uudyok sa akin na basahin ito pero inirespeto ko parin ang kanyang right of privacy. Alam ko naman kasing kahit na boyfriend ko siya ay there will still be some restrictions and boundaries that still need to be respected.

Nag maang-maangan na lang ako at saka nag tanong “anu ginagawa ng beb ko?”

“Ay wala just reading some messages ng aking barkada back in the Philippines” ang kanyang naging palsuot sabay baba ng screen ng loptop niya

Hindi ko na rin pinatagal pa an gaming usapan tunkol dun ayaw ko kasing mag away kami ng tungkol lang dun sa walang kwentang bagay na yun, kasi kahit anung mangyari eh kami parin naman ang magdadamayan sa isa’t isa kaya we don’t need to fight over some petty reasons.

Felix Lim

Di ko talaga alam kung anu nakita niya pero alam ko sa loob ko ginawa ko ang lahat para itago yun. Ayaw ko mang lokohin siya ay kailangan kong gawin yun, ramdam ko kasing hindi pa ito ang tamang oras para malaman niya.

Kahit kasi wala na kami ni dre ay aaminin ko namang hanggang ganyon ay mahal ko parin siya pero mahal ko na rin si Lance kaya ayaw kong masaktan siya.

“by the way beb I have something to tell you..” ang sumunod na sabi sa akin ni Lance

“what?”

“you know that in one week we will be celebrating your 22^nd birthday and at the same time is our 1^st year anniversary”

“yes… what about it?” ang mejo nag mamaangmaangan kong sagot

Agad niya akong inalalayan na makatayo at saka niyakap sa likod at saka nilagyan ng piring sa mata

“beb what are you doing?”

“shhh…. Just follow me….”

Hindi na man lang ako nakapag palit ng damit dahil nga sa biglaan ang kanyang ginawa. Naramdaman ko na lang na inalalayan niya ako pababa sa at saka narinig ko si papa at si dady

“oh dahan dahan ha pag may maling nangyari jan ikaw mamalagot sakin” si papa

“Never mind kung anu sinabi ng papa ninyo just go and have fun” si dady

“Thanks po… we will specially Felix he will definitely have fun” si beb

Di ko alam kung anu nanaman ang pakulong inisip nitong taong to, lagi talaga ito every month, he always finds a way to surprise me.

Inalalayan niya ako hanggang sa mejo may konting liwanag, indikasyon na nasa labas na kami n gaming bahay at maganda ang panahon.

Isinakay niya ako sa kanyang sasakyan at saka naramdaman ko na lang ang pag andar nito.

Throughout the travel kahit na hindi ko talaga alam at wala akong idea kung saan niya ako dadalhin ay naging tahimik ako. Nakikiramdam lang ako kung saan niya ako dadalhin pero wala talaga akong alam kung anu na ang kanyang pinaplano at base sa narinig ko kanina ay parang kasabwat dito sila papa at si dady.

Medyo naiinis ako dahil pakiramdam ko ay pinagkaisahan nila ako hanggang sa naramdamam ko ang biglang pag tigil ng kanyang sasakyan at ang pag alalay niya ulit sa akin.

Pag labas ng kotse ay muli niya akong inalalayan, ramdam ko kung anu ang papasukan kung saan papunta pero hindi ko talaga alam kung saan niya ako dadalhin kaya di ko rin alm kung anu ang aking mararamdaman.

Narinig ko ang pag bukas ng pinto saka ako inlalayan papasok at saka siya tumigil sa pag alalay sa akin.

“beb where are we???” ang tanog ko sa kanya dahil sa nakapiring parin ako at hindi ko alam kung saan kami. Akmang tatangalin ko na ang aking piring nang muli niya akong hinawakan at saka nag salita “ooooppppssss…. Wait for the cue” sabi niya sabay muling halik sa aking pisngi.

Ilang Segundo din akong naiwang nakatayo at hindi alam kung anu ang kanyang tinutukoy na cue para matanggal ko na ang aking piring. Hanggang sa may narinig akong kumakanta na tila ay nagnghaharana

Elevator buttons and morning air
Stranger's silence makes me wanna take the stairs
If you were here, we'd laugh about their vacant stares
But right now, my time is theirs

Seems like there's always someone who disapproves
They'll judge it like they know about me and you
And the verdict comes from those with nothing else to do
The jury's out, but my choice is you

So don't you worry your pretty little mind
People throw rocks at things that shine
And life makes love look hard
The stakes are high, the water's rough, but this love is ours

You never know what people have up their sleeves
Ghosts from your past gonna jump out at me
Lurking in the shadows with their lip gloss smiles
But I don't care 'cause right now you're mine

And you'll say don't you worry your pretty little mind
People throw rocks at things that shine
[From: http://www.elyrics.net/read/t/taylor-swift-lyrics/ours-lyrics.html]
And life makes love look hard
The stakes are high, the water's rough, but this love is ours

And it's not theirs to speculate if it's wrong and
Your hands are tough but they are where mine belong in
I'll fight their doubt and give you faith with this song for you

'Cause I love the gap between your teeth
And I love the riddles that you speak
And any snide remarks from my father about your tattoos will be ignored
'Cause my heart is yours

So don't you worry your pretty little mind
People throw rocks at things that shine
And life makes love look hard

And don't you worry your pretty little mind
People throw rocks at things that shine
But they can't take what's ours, they can't take what's ours
The stakes are high, the water's rough, but this love is ours

Agad kong tinanggal ang aking piring at doon ko nakita si Lance may hawak na bouquet ng red roses, kung anu ang sout niya nung pumunta sa aming bahay ay yun parin naman kaya ang sweet niyang tingnan ngayon na may ganun pa siyang nalalaman.

Isang matamis at napagandang ngiti ang kanyang binigay sa akin saka lumapit at sa kalagitanaan ng kanta ay muli siyang nagsalita “Beb it has been a year that I have been in love with the same guy. I find impossible at first, thinking what if we decided to move on and so on, but as of now I find it impossible not to love you and still fall in love with you every second, every minute, every hour, and every day. I’m not that good at making things work but as of now I know I’ve succeeded in making this relationship work. I LOVE YOU FELIX LIM” sabay bigay sakin ng isang napakatamis na halik.

Matapos niya akong halikan ay nabaling naman ang tingin ko sa kumakanta at nagulat ako na nakita ko si Sarrah pala ang kumakanta di ko alam na magaling pala siyang kumanta.

Pagkatapos ng kanilang kanta ay saka ito kumaway sa amin at saka sabay na lumapit sa amin.

“Happy anniversary Felix and Lance” ang bati sa amin ni sarrah

“oh by the way this is Kejima Sasagawa, my hmmmmm suitor, hehehehe” ang kangyang pilyong pagpapakilala sa amin sa lalaking kanyang kasama

“oh hi…” ang tanging sagot ko kay sarrah

Di ko alam kung ako lang naka halata pero, pansin ko ang mejo hindi ata kumportable itong is Kejima sa amin.

“he….hello….. just call me keji” ang kanyang maikling pagpapakilala pero hindi man lang inabot ang kamay ni Lance nung gusto nitong makipag kamay sa kanya.

Kahit na ganun ang ugali na nakita ko sa kanya na may pagka mahiyain, at hindi kumportable sa amin ay ramdam ko rin naman na seryso siya pag dating kay sarrah dahil sa pansin na pansin talaga ang kislap ng kanyang mga mata at tamis ng kanyang mga ngiti sa tuwing si Sarrah ang kanayang kaharap.

Hindi ko talaga inaasahan na ganito pala gagawin ni lance ngayon, napaka sweet niya kahit na kasi may isang linggo pa bago ang aming anniversary ay talagang nag handa siya ng ganito.

Naging napakasaya ko sa araw na iyon, buong araw ay wala kaming ginawa kundi ang mag usap at mag relax, gusto ko nga sana kasi kanina tumayo na pero pinigilan niya ako. Mag relax lang daw tutal kakatapos pa lang talaga ng Finals kaya wala na daw ako dapat pang isipin.

“uuwi na ba tayo?” ang muli kong tanong sa kanya makalipas ang ilang oras

“no” ang maikli niyang sagot

“anung NO, you mean to say hindi na tayo uuwi?” ang muli ko tanong

“Yes” sagot niya sabay ngiti na nakaka loko

Bigla atang uminit ang aking tenga dahil sa narinig ko kaya agad akong tumayo at tumalikod hindi ko na hinintay pang muli na makapag react siya sa aking ginawa.

Nasa labas na ako ng hinabol niya ako at saka pinigilang umalis

“Hey, beb don’t leave….”

“Then tell me everything! Akala ko ba walang sikreto, bakit ngayon ayaw mong sabihin anu to loko hmmmmmp!” Natigilan ako sa aking sinasabi dahil bigla niya akong hinalikan

“would just shut up and let me speak” Ang sabi niya nang kumawala siya sa aking labi

“I don’t want to tell you, kasi it will ruin the element of surprise… but if you really insist ok… I will tell you”

“The thing is…. Papa and Daddy already agreed for a getaway trip to boracay for two mos…. Since it is already our summer vacation so I was just planning to treat you for that special occasion and at the same time my cousin DJ invited us for the first birthday of his twins. It will be on the same date as your birthday. My entire family is going and DJ also wanted to meet you personally.”

Bigla akong natahimik hindi sa kanyang sinabi kundi sa pangalang narinig ko. Kung tama ang dinig ko DJ ang pangalan ng pinsan niya at kasing birthday ko ang mga anak nito.

“hey… beb are you still with me?” ang muli niyang tanong

Hindi ko na kasi alam kung anu ang iisipin ko, pilit kong inaalis sa isipan ko na ang pinsan ni Lance na si DJ at si Dre ay iisa. Ayaw kong mag assume maraming tao sa mundo ang may pangalang DJ baka ibang tao ang kanyang tinutukoy.

“hey… are you still mad at me? Please naman beb answer me”

“no, im ok… im ok….. Sorry for acting that way, hindi lang kasi ako sanay na sinusorpresa ng ganito.” Nung huling beses kasi na sinupresa ako ng taong mahal ko ay hindi naging maganda ang katapusan, medyo natatakot ako pero nagbabakasakali lang ako na nagkataon lang yun.

Pagka alis namin dun ay agad naming tinungo ang hotel na kung saan ay naka check in kami, ni hindi na nga ako pinayagang umuwi ni lance para kumuha ng damit ko sabi niya ok na daw ang lahat.

Habang bumabyahe kami ay napansin ko ang pagka asiwa parin sa amin ni Keji. Puno ng kakaibang katahimikan ang byahe hanggang sa magsimulang mag salita itong si Sarrah

(Japanese)

“Nande souyatte ugokasu no?”

“Mou wakatteru deshou?!  Dakara kikanaide!!”

“Demo anata ni kikitai kedo..”

“Okama no koto zettai kirai tte wakatterundarou?! Jyaa, ima ureshii ka?!”

“Oi!! Chotto!! dakara sukiai no mae ni, futago no koto iuwarettan deshou?! dakara sonna koto iuwanaide kureru?!”

“Kitai shitenai. Anatawa firipin ikutte ittetano ni nande konna koto ni nattano?”

“Ano hitotachiga kirainano? Anohitotachi ga ukeirarenaino?”

“Lance itigil mo ang kotse!” ang biglang sigaw ni sarrah

Di ko man naintindihan ang kanilang pinag usapan ay alam kong nag aaway sila.

Sa pag tigil ng kotse ay muling nag salita itong is sarrah

“Ukeirarenainara, nande mada konna koto shiteruno? hutago no koto wa maeni ittadesho?”

“Sarrah-San, ore wa sono koto ga iitainjanai..”

“Betsuni suki ni narette itterunjanakutte. tada, tomodachi ni nattette itteru dake.”

“Yakusoku wa shinai demo ore wa ganbaru omae wo aishiteru kara. nande mo dikiru.”

Hindi na pinababa a ni Sarrah si Kejima sa kotse pero sa buong byahe ay hindi sila nag imikan yung mistulang hindi magkakilala kami lang ang lagging kinakausap ni Sarrah samantalang sa tuwing kakalabitin siya nito ay hindi niya ito pinapansin at tinititigan ng masama…

Kahit na ngayon lang naming nakita itong si Kejima ay rmdam naming mahal nga niya si sarrah at lahat ay gagawin niya para dito kasama doon ang pakikisama sa amin.

Galling sa Hotel ay agad naming tinungo an gaming kwarto.

Pag sara ni Lance ng pinto ay agad niya akong niyakap sa likod at saka sinimulang halikan ang aking batok tapos sabay sabi ng “I love you so much Felix Lim”

Hindi ako agad na nakagalaw hinayaan ko na lang siya sa kanuang ginawa kasi sa bilaang kuryenteng aking naramdaman na agad na dumaloy sa aking buong katawan sa paglapat ng kanyang mga labi.

Ilang minuto din kaming nanatili sa ganoon yakap niya ako sa likod at saka naka dahan dahang lumapit sa bintan n gaming kwarto at saka sinilip ang labas nito.

Napakanganda palubog na kasi ang araw at kitang kita ito mula sa aming kwarto napakaromantic ng dating hindi ko alam kung anu ang mararamdaman ko parang maiiyak ako dahil sa sobrang saya.

Isang lingo pa naman bago ang kaarawan ko pero ito na ang pinakamasayang regalo na natanggap ko mula sa taong mahal ko.

Lance Mendoza

Ramdam kong napasaya ko si Felix kahit ako ay napakasaya kasi kahit papanu ay alam kong unti unting umaayon ang lahat sa plano ko at walang sumasablay.

“We will stay here just until tommorow to make way for the preparation ng birthday mo….” Ang sabi ko sa kanya habang yakap ko parin siya mula sa likod

Hindi na siya umimik pa di ko alam kung anu ang kanyang iniisip sa ngayon pero alam ko nasa under state of shock parin siya dahil sa dami ng nangyari ngayong araw….

“Beb are you ok??” ang muli kong tanong sa kanya

“yah im ok, just thinking of something… hindi paring kasi ako makapaniwala it has already been a year and im still falling for you every single day” ang kanyang sagot

Parang nabuhayan ang loob ko nung marinig ko ang kanyang sinabi…

Ilang sandali pa ang lumipas ay mayroong kumatok

“sino yan?” ang tanong ko pero hindi ako lumilingon

“Excuse me…. Ahhhh….. I just want to say…. Sorry….” Ang sabi ng tao

Sabay kaming lumingon ni beb at saka dahan dahang lumapit sa pinto para buksan ito.

Pagbukas na pagbukas ko ng pinto ay doon ko nakita si Keji at muling nag salita “can you forgive me for acting that way earlier??”

Hindi ko siya inimik at saka nilingon si Felix sa likod ko

“Ïts ok…. You don’t need to apologize, besides we did not understang a single word you uttered…”ang medyo distansyadong sagot ko sa kanya mejo kasi masama paring ang loob ko kasi kahit na hindi ko naintindihan ang kanilang pinag usapan ni Sarrah kanina ay halata ko rin naang asiwa na talaga siya sa amin ni Felix, hindi ko alam kung bakit pero ramdam ko meron siyang malalim na dahilan…..

Ilang sandal pa ay lumabas na rin si sarrah at saka niyaya kaming bumama sa dinnign area ng hotel para kumain, nag order na daw siya ng makakain naming lahat…

Habang kumakain kami ng dinner ay hindi ko parin pinapasin si Keji samantalang si Beb naman ay unti unti din itong inientertain yung tipong pang asar kasi alam mo naming alam niya na hindi kayo sundo pero siya papansinin ito pa parang walang ginawang nakakainis kanina. Si Sarrah ay ganoon parin siguro dahil na rin sa kambal kami kaya kami lang ang nag usap kaya ang nagging siste naming ay si Keji at Felix ang nag date kungbaga tapos kami naman ni Sarrah….

Parang gusto kong magwala at gusto ko siyang sugurin, nagseselos ako dahil sa inaasta ni Beb pero hindi ko ito pwedeng gawin dahil sa masyadong mababaw ang aking dahilan….

Tapos na akong kumain ng akmang tatayo na sana ako ng hinawakan ni sarrah ang aking kamay na nagpapahiwatig na huwag ka munang umalis.

Ilang sandali pa ay natapos na din ang paguusap ni Keji at ni Beb at saka sabya sabay na kaming tumayo at pumunta sa aming kwarto…

Pag dating naming sa kwarto ay doon ko kinausap si Beb.

“what was that?”ang agad kong tanong sa kanya

“what is what?” ang kanyang muling tanog sa akin

“that!, the way na kanusap mo siya, siguro naman kahit papanu ay ramdam mo rin ang bigat ng loob ko sa taong yun dahil sa ginawa niya kanina. Tapos ngayon kakausapin mo siya na parang walang nangyari, anung gusto mong palabasin ngayon?” ang bulyaw ko sa kanya

Aaminin ko masakit ito para sa akin dahil sa tagal naming dalawa ay ngayon ko lang siya nabulyawan, pero talaga kasing mabigat sa aking kalooban ang makitang inintertain niya si Keji, di ko na tuoy malaman kung nagseselos ba ako sa nakita ko kanina dahil sa mistulang ang saya nila samantalang parehong down ang mood naming ni Sarrah.

“Älam mo you are just being radical, anung masama kung kausapin ko ang tao isa pa nag sorry nanaman yung tao kanina diba. So what is your problem with that?”ang sagot niya sa akin.

Para akong pinagbabatukan sa narinig ko sa kanya. May punto naman kasi siya I was just thinking that way.

“Felix Lim

Humantong man sa sagutan naming dalawa ang nagyaring pag entertain ko kay keji kanina ay hindi ko ito pinag sisihan kasi kahit papanu ay nalaman ko na sencire siya sa kanyang pag hingi ng sorry sa amin.

Hindi ko lang talaga maintindihan kung bakit biglang bumigat ang loob ni Beb sa kanya.

Matapos ko siyang mapagsaitaan ay hindi ko na pinahaba pa ang usapan at agad akong nag ayos para matulog.

Nakalimutan kong wala pala akong dalang kahit isang gamit ko kaya muli ko siyang hinarap

“teka panu ako magbibihis eh bigla mo lang akong dinala ditto ni wala nga akong dalang gamit eh” ang sabi ko sa kanya

“don’t worry beb”ang mapanuyo niyang sagot sa akin sabay yakap at saka smack kiss. “everything that you need is already in this room. Go check it out, nasa cabinet ang bag mo.” Ang pag patuloy niya ng kanyang sagot

Sa aking pagbukas ng cabinet sa kwarto doon nga bumungad sa akin ang bag na ginamit ko noong papunta ako dito galling pilipinas, puno ito ng gamit ko pati na rin ang lahat ng mga kailangan kong mga dokumento para makalabas ng bansa ay nandito na rin.

“how?” ang tanong ko sa kanya

“Ï told you no need to worry, right beb. Everything is good except for one” ang sabi niya sa akin

Alam ko kung sino ang tinutukoy niya na hindi good, si Keji at yun dahil parin sa mga nasabi niya, bagamt hindi naming ito naintindihan ay lubos na naapektuhan parin si beb.

Niyakap ko na lang siya sa sobrang tuwa at saka sabay muling nag tanong. “Beb when are we leaving for the Philippines?” hindi ko kasi alam kung handa nab a akong harapin si Dre kung sakali ngang si Dre at yung pinsan niyang si DJ ay iisa. Pero im just preparing my self for the worst.

“bakit mo natanong? Do you want to leave immidieately? We can leave tonight or first thing tomorrow?” ang kanyang sagot

“How about first thing tomorrow? And saka sasama ba sila Keji at Sarrah sa Pilipinas?” Ang sagot ko sa kanya at saka saby singit ng tanong.

“Ök so tomorrow it is…. Good thing eh naka open date ang ticket na kinuha ko so we can leave anytime any date we want… and no hindi sila sasama… Sarrah has to attend something here too bad nga kasi eto yung unang beses na magkakahiwalay kami ng mejo matagal pero she promised na susubukan niyang humabol sa atin para kahit papanu ay maging ok parin ang lahat.” Ang mahaba niyang sagot sa akin

Pagkatapos naming mag desisyon ay agad naming tinawagan sila papa at dad to inform them of the travel itinerary…. And papa said na Ninong Jam and Jom will be picking us up at the airport… so we’ll be staying with them for two days util we leave for boracay. Super excited ako to see Ej and Jj again pero hindi ko alam kung kayak o rin harapin tulad ni Dre si KM. masyadong masakit ang mga alaalang iniwan ko sa kanya.

Alam ko namang I owe him my life pero I really cant return his love, hanggang magkaibigan lang talaga ang tingin ko sa kanya, no more no less.

After kong mag shower ay agad kaming nag pahinga ni beb dahil na rin sa maaga pa ang flight naming bukas.

Sarrah Mendoza

Hindi tuloy ako mapalaki dahil sa nagging pagtatalo naming ni Keji kanina sa sasakyan ay ramdam ko tuloy na talagang hindi siya makakasundo ni Lance. Masyadong sensitive kasi si lance sa mga bagay na ganun. Ayaw ko na ngang sabihin ang buong pinagusapan namin pero alam ko may konting naintindihan doon si Lance kaya ganun na lang  ang kanyang pakikitungo kay Keji simula ng dumating kami dito sa hotel.

Pareho na kaming nakapasok sa kwarto ni Keji at aktong matutulog na ng muli kaming mag usap nitong ni Keji

(Japanese)

“Go... men..” ang sabi niya habang naka akap sa akin

“Daijobu….”

“Lance wa mada okotteruno?” ang muli niyang tanong

“Iiya, betsuni okottenaidesuyo.” ang sagot ko sa kanya

“Honto?” Ang paniguro niyang tanong

“Honto desuyo. Kinishinaide.watashi mo anata no koto aishiteru kara ne. sore dake ga oboitte hoshii. Oyasumi..”  Ang sabi ko sa kanya ara kahit papanu ay hindi na niya muli pangisipin ang mga nangyari ngayon araw.

Matutulog n asana ako ng tumunog ang cellphone ko, kinuha ko ito at nakita kong si Lance ang nag text sa akin.

“Sis, sorry to disturb you, there has been a change of plans. Aalis na agad kami ni Felix bukas ng medaling araw, hindi na kami mag papahatid sa inyo dahil alam kong pagod din kayo specially you. So please be careful ha lalo na you’re already carrying my future pamangkin. So just rest I can hadle my self. The rest of the plan stays the same, you can still go to the Philippines after us along with Keji, and tell him im sorry fot the way I acted lately. I don’t know what both of you were saying earlier so I don’t have the right to act the way I did. Afteral kahit hindi pa kayo official eh siya parin ang ama ng aking pamangkin.”

Gusto ko sanang sabihin kay keji na ok na kay lance ang lahat ero nang lumingon ako ay isang napaka among mukha ang nakikita ko. Ang amo talaga niya parang batang walang alam sa mundo ang kanyang hitsura habang himbing na himbing sa pag tulog. Hindi ko na talaga mapigilan pang hindi mahulog ang loob ko sa kanya. Halos pareho sila ni Felix kaamo.

Ipagpapaliban ko na lang ang magandang balita sa kanya. Gusto ko si Lance mismo ang mag sabi sa kana na ok na ang lahat. Siguro pag sunod na lang namin sa pilipinas, saka ko sa kanya sabihin na ok na ang lahat sa pagitan nila ni lance..

Felix Lim

Hindi ako makatulog kahit na anung gawin ko ay hindi talaga ako dalawin ng antok. Sigruo dahil sa excited lang ako para bukas, makakabisita na kasi ako ulit sa pilipinas, matagal na rin simula ng umalis ako. Hindi ko alam kung maraming pinagbago sa loobg isang taon.

Halos magdamag akong naka higa lang at walang ginagawa hanggang sa muling magising si Lance.

“Good morning Beb…” ang pambungad niyang bati sa akin.

Its 6:00 in the morning wala paring akong tulog pero nagpanggap ako na kakagising lang din

“good morning to beb….” sabay smack sa kanyang labi. “Ang sarap talaga ng mga labi niya parang labi ni Dre.” Ang sabi ko sa sarili ko

“teka bakit si Dre ang pumasok sa isip ko?” ang muling tanong sa sarili ko. Palibahasa kasi ito ang unang beses na ako ang nag initiate ng halik.

Hindi ko na lang pinahalata sa kanya at agad akong bumangon at saka tinanong siya kung anung oras ang alis namin papuntang airport.

“shall we leave for the airport?” ang agad kong tanong sa kanya

Ngiti lang ag kanyang isinagot sa akin at saka siya tumayo at niyakap ako sa likod habang nagaayos ako ng aking sarili para sa pag alis naming.

“Ÿou seems so excited beb, dahil sa sinabi mo we are going to leave immediately.” Sabay kalas sa kanyang pagkakayakap at saka inayos lahat ng dapat ayusin…

A few minutes later he poped out of the bathroom with just a towel on his waist wipping his hair and said your turn to take the shower after that we’ll leave, com’mon we only have a few more minutes before check in”

Di na ako nag dalawang isip pa at saka agad na pumasok sa loob ng banyo. Pero sa pag tama ng malamig na tubog sa aking atawa ay ara akong natauhan at biglang bumalik sa isip ko ang mga posibleng mangyari.

Panu kung si Dre nga at si DJ na pinsan nila Lance ay iisa. Papanu ko siya haharapin, it has been a year pero para ko lang niloloko ang sarili ko dahil alam ko sa sarili ko maha ko parin siya pero mahal ko rin si Lance.

Litong-lito na ako sa sarili ko, bahala nakung anu mangyari basta gagawin ko lang ang lahat. Hindi na ako katulad ng dati na dapat planado at plantsado ang lahat ng bagay na mangyayari sa hinaharap, simula kasi nung isidenteng muntik ko nang ikinamatay ay parang natakot na akong mag isip kung anu ang mga posibleng mangyari pag ginawa ko ang isang bagay.

Hinayaan ko na lang na umagos ang tubig sa aking katawan nang biglang. “hey beb, matagal ka pa ba diyan im all ready! Hurry up! Akala ko ba gusto mo nang umalis?”ang sigaw niya sa may pinto ng banyo.

“Ök im done!” ang sagot ko

Mistula lang akong nagtampisaw sa tubig saka nag punas at sinuot ang underwear ko then lumabas ng banyo. Ni walang ka kiyeme-kiyemeng maglakad na naka undies lang pareho naan kasi kaming lalaki at isa pa magkasintahan naman kami kaya hindi ko na kailangan pang mahiya sa kanya sa mga ganitong bagay.

Pagkatapos kong magbihis ay agad din kaming umalis nag iwan na lang kami ng note sa paanan ng pinto nila Sarrah na umalis na kami.

Lance Mendoza

Agad din kaming nakaag check in sa airport pag dating namin. Time check is 9:15 am we still have 2hours and 45minutes before the flight….

It’s a direct flight so expected na we’ll be spending the night at the plane. Buti na lang at first class ang ticket naming kaya im sure we are going to be comfortable the entire flight to manila.

Just like anyother couple habang naghihintay kami sa waiting area for boarding eh naglalambingan kaming dalawa although halatang medyo ilang ngayon makipag kulitan sa akin si beb dahil sa nasa international airport kami at alam naming may ibang tao talagang pwede kaming punain ng masama sa aking ginagawang paglalabing sa kanya.

Medyo nag hinay hinay ako at pinasimplehan na lang ang paglalambing pero talagang mailap siya ngayon. Katakataka ang kanyang kilos samantalang kaninang umaga eh siya pa ang unang humalik sa akin.

Pianbayaan ko na lang siya siguro ay talagang may iniisip lang siya ganyang ang kanyang kilos, ganito din kasi ang mga gawi niya noon nang hindi pa kami talagang magkakilala yung tipong umiiwas dahil sa …………………

“Teka bat parang bigla akong nakaramdam ng selos” ang sabi ko agad sa sarili ko habang iniisip kung bakit biglang nagkaganun ang kanyang mga kilos.

Masakit man pero talagang totoo ang selos na agad kong naramdaman sa loob ko. Siguro dahil ito sa pakiramdam na posibleng magkitang muli si Dre at Beb. Pero sana hindi yun mangyari gagawin ko ang lahat para hindi sila muling mag krus ng landas.

Maigi ko siyang minasdan habang naghihintay kami at di namalayan ang mabilis na pag lipas ng oras, agad na tinawag ang mga pasahero n gaming flight at sinabihang simulan na ang pag pila para sa maayos na pag pasok sa eroplano.

Tuland ng kanina ay malalim at wala parin sa sarili niyang pumasok sa eroplano si beb talagang napakalalim ng iniisip niya parang kung tutuusin ay pwede na akong malunod sa pag aalala sa kanya ito ang mulikong pakakakita sa kanya na ganito, walang imik at malalim ang iniisip mula ng una siyang dumating noon sa university.

Hanggang sa pag dating namin sa aming upuan ay tahimik parin siya kaya agad ko siyang tinanong tungkol dito. “hey beb you have been silent for a while now, anu ba yang iniisip mo nag aalala na ako sayo. I’ve never seen you like this since the first time na dumating sa university. Tell me may nagawa ba akong kasalanan, hindi kasi ako kumportable na ginaganyan mo ako” ang agad kong tanung sa kanya

“wala naisip ko lang medyo matagal na mula nang umalis kami, im just thinking kung anu na ang mga nagging pagbabago sa lugar. Beb pwede ba akong humingi ng favor?” ang agad niyang tugon sa akin

“sure anu bay un?” ang muli kong tanong

“pwede ko bang bisitahin ang dati kong bahay. Akin na daw yun binili nila dady 3 days before kami nun umalis para daw incase na umuwi kami may bahay kaming titirhan since na condo unit lang noon ang tinutuluyan nila na good for two persons. Please titingnan ko lang parang may naiwan pa kasi akong mga gamit doon na mahahalaga para sa akin.” Ang kanyang sabi

Para akong nasampal sa narinig ko papanu kung sa aming pag punta doon ay nanun si dre anu ang gagawin ko, baka magkaroon ng kung anu at baka may magawa pa akong hindi maganda dahil sa selos na hanggan ngayon ay nararamdaman ko.

“Äre you sure beb, it has already been a long time imposible namang yung mga gamit na yun ay nandun pa at una kung binili yun nila papa it means na nirenovate na yun and im sure na wala na yung mga gamit mo dun, Isa pa nakalimutan mo bang susunduin tayo nila tito Jeffrey and tita Joana from the airport since na sa kanila tayo tuuloy dahil sabay sabay naman tayong pupunta ng boracay for the birthday celebration ng mga pamangkin ko at the same time it is our first year anniversary. So as of now beb let me be in control muna since I want you to relax and have fun you have been working the hell out ok.” Ang mahaba kong tugon sa kanya

Kapansin pansin ang biglang pagbagsak ng kanyang mood gayun pa man ay determinado ako na gawin ang lahat para lang maiwasan ang muli nilang pagkikita.

“ok” ang napakatipid niyang sagot sa akin

Para talaga siyang batang pinagkaitan ng laruan sa mukha niya ngayon. Affected ako dahil malungkot siya pero ang cute niyang tingnan.

Ilang saglit lang ay ginawa na lahat ng pre take off orientation ng lahat ng crew at pagkatapos noon ay agad ding umandar ang eroplano.

Im excited to see my cousin and my nephews, also first anniversary namin ni beb kaya super excited ako sa lahat ng events…

Ïtutuloy……….